Nuraghe San Pietro, Nuraghe z Epoki Brązu w Torpè, Włochy.

Nuraghe San Pietro to złożony nurag zbudowany z grubo ciosanych bloków czerwonego trachitu i łupku, na niewielkim wzniesieniu nad rzeką Posada. Składa się z centralnej wieży i czterech wież bocznych, otoczonego murem dziedzińca ze studnią o głębokości 5,8 m oraz wąskiego korytarza wejściowego. Komora wieży centralnej ma trzy nisze w układzie krzyżowym i zawaloną kopułę tholos.

Nurag zbudowano prawdopodobnie w kilku fazach, z centralną wieżą i czterema wieżami bocznymi z grubo ciosanego czerwonego trachitu i łupku. Należy do kultury nuragijskiej (około 1600–400 p.n.e.), związanej z wcześniejszą kulturą Bonnanaro (2200–1600 p.n.e.). Do najważniejszych znalezisk należy gliniana figurka z późnej epoki brązu.

Nazwa San Pietro odnosi się do świętego Piotra, a po sardyńsku stanowisko nazywa się Nuraghe Santu Predu. Nurag zbudowano prawdopodobnie w kilku fazach, a do najważniejszych znalezisk należy gliniana figurka z późnej epoki brązu.

Nuraghe wznosi się na niewielkim wzniesieniu na równinie aluwialnej, na lewym brzegu rzeki Posada. Dostęp do wieży centralnej prowadzi przez wąski korytarz o długości 2,8 m i szerokości 0,8 m, zakończony nadprożem o wysokości około 1 m, więc trzeba się schylić. Dziedziniec jest jedynym punktem dostępu do mastio.

Wieża północno-wschodnia zachowuje niską kamienną ławę na większości obwodu podstawy, wysoką około 0,3 m, a warstwa gliny w jej środku wskazuje na palenisko. W jej południowej ścianie otwiera się ślepy korytarz długości 6,8 m, prawdopodobnie używany jako magazyn.