Scipione Castle, Zamek w Salsomaggiore Terme, we Włoszech

Zamek Scipione to twierdza na wzgórzu z wzmocnionymi murami, cylindrycznymi wieżami i historycznym wejściem, które kiedyś miało most zwodzony. Struktura składa się z kilku budynków otaczających centralny dziedziniec, z kilkoma salami zawierającymi ozdobne elementy architektoniczne.

Adalberto Pallavicino wzniósł pierwotny zamek w 1025 roku na szczątkach rzymskiej willi, którą tradycja przypisuje konsulowi Gnaeusowi Corneliusowi Scipio Calvusowi, od którego miejsce wzięło nazwę. Pallavicinowie kontrolowali wydobycie soli ze studni w pobliskiej dolinie Salsomaggiore, dlatego twierdzę nazywano Castello del Sale. W 1447 roku bracia Lodovico i Giovanni Pallavicino przebudowali ją i wzmocnili przeciw broni palnej, wznosząc okrągłą wieżę i kopiąc głębszą fosę.

Nazwa Scipione pochodzi od rzymskiej willi, która według tradycji należała do konsula Gnejusza Korneliusza Scypiona Kalwusa, stryja Scypiona Afrykańskiego; na jej ruinach w 1025 roku wzniesiono zamek. Wieża wejściowa ma między szczelinami, w których niegdyś tkwiły rygle mostu zwodzonego, fresk przedstawiający ukoronowanego dwugłowego orła, herb Pallavicinich. Wewnętrzne sklepienie zdobią malowidła Objawienia Matki Boskiej św. Karolowi i Wniebowzięcia Marii.

Zamek został częściowo udostępniony publiczności w 2008 roku, a kolejne odrestaurowane sale, w tym skrzydło północno-zachodnie i wieża kwadratowa, stały się dostępne w 2012 roku. Dwie suity w wieży strażniczej i sali obok starego wejścia są wynajmowane turystom. Kompleks znajduje się w małej średniowiecznej wiosce na zboczu wzgórza.

Podczas drugiej wojny światowej zamek służył jako ośrodek detencji dla jeńców, a następnie jako punkt przetwarzania deportacji. Ten mroczny rozdział stanowi teraz ważną część jego historii, którą odwiedzający powinni znać.