Milonia, Stanowisko archeologiczne w Ortona dei Marsi, Włochy

Milonia to starożytne ufortyfikowane miasto marsyjskie na terenie gminy Ortona dei Marsi, w prowincji L'Aquila. Jej pozostałości leżą między górskimi miejscowościami Casei i Colle Cavallo oraz w pobliżu przysiółków Cesoli i Rivoli, gdzie widoczne są ślady grobów, fragmenty murów obronnych i bramy dawnej osady. Stanowisko zostało z pewnością zlokalizowane w 1975 roku przez angielskiego badacza Andrew Slade'a.

Milonia powstała jako oppidum marsyjskie w V wieku p.n.e. W 301 r. p.n.e. dyktator Marcus Valerius Corvus zmusił Marsów do umocnienia się w Milonii, Plestinii i Fresilii i zdobył je; w 294 r. p.n.e. schronili się tam Samnici, a konsul Lucjusz Postumiusz zniszczył miasto. Odbudowane przy Colle Cesoli, zostało złupione w późnym VI wieku przez Longobardów Faroalda I.

Nazwa zmieniała się z Milionia na Melogne, Melogna i wreszcie Milonia, co wiąże się z miejscowym dialektem. Dokumenty kościelne z X wieku nazywają to miejsce Melonie, a toponim Melogne pojawia się obok kościoła Sancti Quirici, poświadczonego w archiwach diecezjalnych do początku XVI wieku. Poświadczony jest tu także marsyjski kult bogini Vesuny.

Pozostałości leżą między górskimi miejscowościami Casei i Colle Cavallo, powyżej przysiółków Cesoli i Rivoli w gminie Ortona dei Marsi. Mury, resztki grobów i ślady dawnych bram odnajduje się pieszo na nieutwardzonym górskim terenie, dlatego przydają się mocne buty.

Stanowisko zlokalizował w 1975 roku angielski badacz Andrew Slade, który umieścił marsyjską twierdzę między górskimi miejscowościami Casei i Colle Cavallo, w pobliżu przysiółków Cesoli i Rivoli. Widoczne są tam jeszcze resztki grobów, fragmenty murów obronnych i ślady starożytnych bram.