Eremo di San Cataldo, Kościół skalny i pustelnia w Cottanello, Włochy

Eremo di San Cataldo to małe oratorium wykute w wapieniu u podnóża góry, tuż za miejscowością Cottanello w prowincji Rieti. Jego fasada od strony drogi jest prosta, z tylko kilkoma małymi otworami strzelniczymi; strome kamienne schody zbudowane w 1888 roku prowadzą do drzwi wejściowych, a trzy duże łuki pełne podtrzymują cały zespół pod zwisającą skałą.

Pochodzenie pierwszej pustelni w skalnej wnęce jest niepewne: część badaczy datuje ją przed X wiek, inni na XI wiek, jako schronienie benedyktynów z opactwa Farfa. Pierwsza wzmianka pisemna pochodzi z wizytacji pasterskiej kardynała Gabriele Paleottiego w 1594 roku; wcześniejsza wizytacja kardynała Ispano z 1343 roku jej nie wymienia. Kardynał Andrea Corsini opisał ją w 1781 roku.

Imię San Cataldo jest związane z eremem od XVI wieku, choć przyczyna pozostaje nieznana; niepotwierdzona tradycja każe szukać tu schronienia biskupowi Rachau po soborze nicejskim w 325 roku. San Cataldo był w Cottanello bardzo czczony, obrano go współpatronem obok świętego Andrzeja, a kościół przy wjeździe do wsi, dziś pod wezwaniem świętego Ludwika, nosił kiedyś jego imię.

Pustelnia znajduje się około 10 metrów nad ziemią w skalnej ścianie tuż nad drogą prowincjonalną SP 45, a teren opada stromo ku potokowi Aia. Strome kamienne schody zbudowane w 1888 roku, poprzedzone trzema stopniami, prowadzą do małych drzwi wejściowych. Wnętrze kaplicy osłania szklana ściana.

Na prawej ścianie kaplicy absydowej mały czworokątny otwór nosi wykuty napis: „Qui riposava il capo di San Cataldo” (tu spoczywała głowa świętego Cataldo). Po bokach znajdują się przedstawienia świętego. Blok czerwonego marmuru na środkowym ołtarzu to miejscowy marmur z Cottanello.