Eremo di San Cataldo

Eremo di San Cataldo to pustelnia częściowo wyryta w stromy zbocze skaliste wzdłuż drogi łączącej Contigliano i Cottanello, na północny wschód od Rzymu. Kompleks składa się z małej kaplicy i pomieszczeń mieszkalnych zintegrowanych bezpośrednio ze skałą.

Pustelnia została założona w 10. wieku przez mnichów benedyktynów jako miejsce odosobnienia, chociaż pierwsze pisemne dokumenty pojawiły się dopiero w 16. wieku. Miejsce przetrwało przez wieki jako świadectwo wczesnego średniowiecznego życia mniskiego w regionie Sabina.

Kaplica zawiera malowidła ścienne z 11. wieku, w tym Odkupiciela w stylu bizantyjskim i grecki symbol tau. Te artystyczne elementy odzwierciedlają wierzenia religijne średniowiecznych mnichów, którzy zamieszkiwali to odlegle miejsce.

Dostęp do pustelni wymaga umówienia wizyty za pośrednictwem biura turystycznego w Cottanello, które koordynuje czasy odwiedzin. Schody zbudowane w 1888 roku znacznie ułatwiają wejście na teren witryny.

Wybuch spowodowany przez siły niemieckie w 1944 roku nieumyślnie usunął warstwy barokowe, które zakrywały średniowieczne freski. To destrukcyjne zdarzenie ironicznie doprowadziło do ponownego odkrycia tych cennych dzieł sztuki.