Church of Santa Maria in Piano, Kościół gotycki w Loreto Aprutino, Włochy

Kościół Santa Maria in Piano to gotycka struktura w Loreto Aprutino z ostrymi łukami i rzeźbionymi detalami kamiennymi. Pionowe akcenty i elementy dekoracyjne są charakterystyczne dla średniowiecznych budynków religijnych.

Pierwsza udokumentowana wzmianka o Santa Maria in Piano pochodzi z 864 roku, gdy opat Bertario z Montecassino przekazał ją w użytkowanie Suabilo, gastaldowi Marsów. W 1091 należała do opactwa San Vincenzo al Volturno i została podarowana San Pietro di Loreto, później sporna między opactwami San Bartolomeo a Carpineto della Nora i San Pietro. Pożar zniszczył ją w 1168; odbudowano ją około 1280, gdy klasztor połączono z Santa Maria di Casanova, a w latach 1558-60 odnowił opat Giovanni Battista Umbriani z Kapui.

Nazwa ma pochodzić od pogańskiej świątyni boga Janusa, zwanej „pio Giano”. Na ścianie przeciwległej wejściu znajduje się największy obraz w Abruzji, Sąd Ostateczny zainspirowany wizją Alberica da Settefrati, z „ponte del capello” – cienkim jak włos mostem nad rzeką zwaną czyśćcem, po którym dusze przechodzą tylko wtedy, gdy są lekkie od grzechów.

Kościół leży poza zwartą zabudową Loreto Aprutino, w miejscu zwanym Piano, więc dojeżdża się do niego krótką drogą polną, a nie z samej wioski. Kamienny portal z 1559 roku otwiera się pod portykiem dodanym przez opata Giovanniego Battistę Umbrianiego; wejście boczne pochodzi z tych samych XVI-wiecznych prac. Wnętrze jest jednonawowe, dlatego zwiedzanie biegnie jedną osią od wejścia do ośmiobocznej absydy.

Na ścianie przeciwległej nawie znajduje się największy obraz w Abruzji, Sąd Ostateczny zainspirowany wizją zaświatów Alberica da Settefrati. Przedstawia cienki jak włos most nad rzeką zwaną purgatorio, po którym dusze przechodzą tylko wtedy, gdy są lekkie i mają mało grzechów; nazywa się go ponte del capello.