Porticus Divorum, Stanowisko archeologiczne na Polu Marsowym, Rzym, Włochy
Porticus Divorum był zamkniętym portykiem na Polu Marsowym, znanym z jedenastu fragmentów seweriańskiej marmurowej Forma Urbis: 194 na 77 metrów, z ponad trzydziestoma kolumnami na dłuższych bokach i szesnastoma na krótszych. Wejście w środku północnego boku stanowił łuk o trzech przejściach, flankowany przez dwa budynki o planie megaronu. Wewnątrz naprzeciw siebie stały dwie tetrastylowe prostylowe świątynie poświęcone boskim Tytusowi i Wespazjanowi, z ołtarzem i gajem. Dziś nie widać żadnych pozostałości.
Domicjan wzniósł Divorum po pożarze, który za Tytusa uszkodził monumenty Pola Marsowego. Stało prawdopodobnie na miejscu republikańskiej Villa Publica. Eutropiusz potwierdza Domicjana jako budowniczego, a kompleks opisują jedenaście fragmentów marmurowej Forma Urbis z czasów Sewerów. Po IV wieku portyk nie jest już wzmiankowany.
Nazwa Divorum przetrwała sam kompleks: średniowieczne dokumenty klasztoru San Ciriaco in Camilliano nazywają ten teren „Diburi” lub „Diburo”. Dwie zwrócone do siebie świątynie, jedna ku czci boskiego Tytusa, druga prawdopodobnie Wespazjana, stały obok ołtarza i gaju, dziś niewidocznych.
Nie zachowały się żadne widoczne pozostałości portyku; teren rozciągał się między dzisiejszą Piazza Grazioli a via di San Marco, mniej więcej tam, gdzie stoi Palazzo Venezia. Szukaj raczej obszaru niż murów i wykorzystaj jedenaście fragmentów seweriańskiej Forma Urbis, by prześledzić plan przed spacerem ulicami.
Kompleks był obramowany rzędami drzew, które tworzyły cień wzdłuż ścieżek spacerowych. Te roślinne elementy były integralną częścią projektu, pokazując, jak Rzymianie łączyli zielenią ze swoimi formalnymi strukturami publicznymi.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 352 współtwórców z całego świata.