San Biagio, Kościół neoklasycystyczny w Rawennie, Włochy.

San Biagio to ceglany kościół poza murami Rawenny, w dawnym Borgo Adriano. Niewykończona fasada ma prosty prostokątny portal i neoromańską rozetę dodaną po II wojnie światowej; w prawym narożniku wznosi się mała kwadratowa dzwonnica. Wnętrze tworzy jedna nawa z drewnianym stropem kasetonowym, prowadząca do transeptu z dwiema kaplicami nakrytymi kolebką.

Kościół pod wezwaniem św. Błażeja istniał już w 1120 r. w Torrazze, na południe od obecnego miejsca. Arcybiskup Cristoforo Boncompagni kazał go rozebrać w 1571 r. i wznieść na nowo w centrum Borgo Adriano; od 1591 r. był siedzibą parafii, a w 1604 r. został konsekrowany. Zamknięty z powodu ruiny 24 marca 1835 r. i rozebrany, został odbudowany od 1 sierpnia 1838 r. na siedemnastowiecznych fundamentach dzięki datkom hrabiego Gabriele Rasponiego i innych urzędników, świętujących wyniesienie arcybiskupa Chiarissimo Falconieri Melliniego do godności kardynalskiej. Konsekrowany 27 września 1840 r., pozostawał bez wystroju.

Kult Beata Vergine del Soccorso jest tu poświadczony od 1600 roku, gdy założono Pia Unione di devoti; polichromowana figura w prawym transepcie jest kopią XIX-wiecznego oryginału. W lewym transepcie znajduje się rzeźbiony drewniany krucyfiks, znaleziony we wrześniu 1692 roku przez rybaka na brzegu morza i przeniesiony do kościoła po potwierdzeniu jego relacji.

Kościół stoi poza murami Rawenny, w Borgo Adriano, przy bramie o tej samej nazwie. Fasada wychodzi na ulicę, a na jej prawym narożniku wznosi się mała kwadratowa dzwonnica; wejściem jest prosty prostokątny portal pod neoromańskim rozetą. Wnętrze to jedna nawa z drewnianym stropem kasetonowym, oświetlona dwiema dużymi biforami w lewej ścianie.

Fasada to surowy mur z cegły licowej, bez dekoracji. Okrągły neoromański rozetowy otwór zastąpił pierwotne okno półkoliste podczas powojennej renowacji, po tym jak bomba uszkodziła dzwonnicę i zniszczyła jej zegar. W lewym transepcie przechowywany jest rzeźbiony drewniany krucyfiks: znalazł go na brzegu rybak z borgo we wrześniu 1692 roku.