Madonna delle Grazie, Kościół romański w Misterbianco, Włochy

Madonna delle Grazie to kościół w Misterbianco, którego fasada zwieńczona posągami Chrystusa Króla, św. Piotra i św. Pawła wychodzi na Piazza Papa Giovanni XXIII. Wnętrze trzech naw zdobią freski Giuseppe Barone z 1935 roku przedstawiające w absydzie ewangelistów Jana i Łukasza. Duża krypta na poziomie ulicy mieści obecnie miejskie muzeum sztuki sakralnej.

Kościół wzniesiono kilka tygodni po erupcji Etny w 1669 roku, początkowo nie jako kościół główny: tę rolę przewidziano dla San Nicolò, budowanego niemal równocześnie. Fasada nawiązuje do zniszczonego kościoła głównego, a z wcześniejszej budowli pozostała tylko część starej dzwonnicy.

Mieszkańcy nazywają kościół „matrice”, kościołem matką, choć powstał jako świątynia drugorzędna po erupcji w 1669 roku. W prawej kaplicy absydowej stoi marmurowa Madonna delle Grazie z 1589 roku ze szkoły Gaginich, ocalona ze zniszczonego przez lawę starego kościoła w Campanarazzu. Giuseppe Barone i jego uczeń Pippo Giuffrida namalowali obrazy kaplicy, w tym Zwiastowanie z 1936 roku.

Budynek jest dostępny przez centralny plac, gdzie znajdują się wszystkie trzy główne wejścia, co daje ci wyraźny widok na zewnątrz przed wejściem. Podziemna krypta z jej działem muzealnym jest również dostępna z tego samego placu, oferując inny poziom eksploracji.

Statua Madonna delle Grazie stworzona w 1589 przez szkołę Gagini przetrwała eruptę z 1669 roku i pozostaje w kościele do dzisiaj. To dzieło sztuki jest rzadkim świadectwem tego, jak dziedzictwo artystyczne przetrwało naturalną katastrofę.