Sant'Ambrogio ad Nemus, Barokowy klasztor w Mediolanie, Włochy.

Sant'Ambrogio ad Nemus to barokowy klasztor w Mediolanie, który obejmuje oratorium i kościół ozdobiony freskami na ścianach i wejściu. Kompleks architektoniczny wykazuje charakterystyczny styl 17. wieku z religijnymi malowanymi dekoracjami, które określają przestrzenie wewnętrzne.

Historia tego miejsca sięga IV wieku, gdy poza średniowiecznymi murami Mediolanu stał w lasach niewielki kościół; tradycja wiąże go ze św. Ambrożym, który się tam modlił, i ze św. Marcinem. Pierwsza przebudowa miała miejsce w 1377 r., kolejna około 1500 r. W 1635 r. zawalił się sufit, a odbudowa zmieniła posadzkę prezbiterium, chór i ściany boczne, by otworzyć większe okna. W 1644 r. zakon braci został zniesiony, a dom przekazano franciszkanom.

Mediolańczycy nazywają go Sant Ambroeus Andem; z tego miejsca powstał zakon braci, zniesiony w 1644 roku i przekazany franciszkanom. Nazwa ad Nemus znaczy „w lesie” — las poza średniowiecznymi murami Mediolanu, dokąd Ambroży przychodził się modlić.

Miejsce jest uznane za dziedzictwo narodowe i jest otwarte dla odwiedzających zainteresowanych architekturą religijną. Zaplanuj czas, aby uważnie obserwować freski i szczegóły strukturalne budynku.

Nazwa ad Nemus znaczy „w lesie”: kościół powstał jako mała kaplica pośród lasów poza średniowiecznymi murami Mediolanu. Tradycja mówi, że św. Ambroży przychodził tu się modlić, a św. Marcin ukrył się tu po wypędzeniu z Mediolanu przez ariańskiego biskupa Auksencjusza. Obecny budynek to odbudowa rozpoczęta w 1635 r.