Casteddu de Fanaris, Kompleks archeologiczny nuragiczny w Decimoputzu, Sardynia, Włochy.

Casteddu de Fanaris to złożony nurag z późnej epoki brązu (1300–1000 p.n.e.) w Decimoputzu, przy granicy z Vallermosa. Wokół wieży centralnej dostawiono osiem dalszych wież, tworząc bastion otoczony megalitycznym murem z pięcioma wieżami zaopatrzonymi w strzelnice. Zbudowano go głównie z granitowych głazów dostępnych na miejscu, na wysokości 147 m n.p.m.

Casteddu de Fanaris zbudowano w późnej epoce brązu, między 1300 a 1000 r. p.n.e., jako nurag złożony: centralna wieża, do której dostawiono osiem dalszych wież, tworząc bastion. Wznosi się na wysokości 147 m n.p.m., na granicy Decimoputzu i Vallermosy, kontrolując drogę dojazdową z Sulcis-Iglesiente na równinę Campidano.

Stanowisko pokazuje, jak ludzie Nuragijscy organizowali swoje terytorium i pilnowali otaczające ich ziemie. Układ wież ujawnia, jak myśleli o kontroli i obronie w codziennym życiu, wzór wciąż widoczny w dzisiejszym krajobrazie.

Stanowisko leży na wysokości 147 m n.p.m., na granicy gmin Decimoputzu i Vallermosa, a dojście prowadzi od strony Iglesiente. Teren jest nierówny wśród bloków granitu i megalitycznego muru, więc przydaje się mocne obuwie. Informacje o dostępie podaje strona gminy Decimoputzu.

Twierdza miała wyspecjalizowane otwory w swoich murach, które pozwalały obrońcom obserwować atakujących bez bycia widocznym. Te przemyślane szczegóły pokazują, że budowniczowie ostrożnie myśleli o mechanice obrony, a nie tylko o układaniu kamienia.