San Nicolao della Flue church, Budynek kościoła w Forlanini, Mediolan, Włochy

San Nicolao della Flue to kościół z trzema nawami, gdzie nawa środkowa wznosi się wyżej niż nawy boczne, wspierana przez zakrzywione betonowe portale. Wąskie szczeliny okienne na ścianach zalewają wnętrze zmieniającym się światłem przez cały dzień.

Pierwszy projekt kościoła, sporządzony w 1962 roku przez zuryskiego architekta Fritza Metzgera, pozostał niezrealizowany. Ostateczny budynek zaprojektował Ignazio Gardella z Anną Castelli Ferrieri i wzniesiono go w latach 1968–1970, gdy budowa osiedla Forlanini wymusiła utworzenie nowej parafii pod wezwaniem św. Mikołaja z Flüe, patrona Szwajcarii.

Kościół jest poświęcony św. Mikołajowi z Flüe, patronowi Szwajcarii, ponieważ zbudowane na początku lat sześćdziesiątych osiedle Forlanini potrzebowało nowej parafii. Pierwszy proboszcz, don Piero Carnelli, zabiegał o 134 witraże Pino Grioniego i dziesięć „Quadroni” na bocznych ścianach; parafia należy do wspólnoty duszpasterskiej Charles de Foucault.

Kościół jest wyniesiony ponad poziom ulicy i wspiera się na wysokim cokole mieszczącym pomieszczenia parafialne oraz Cinema Teatro Delfino. Kompleks wychodzi na piazza Piero Carnelli, przy której stoją główne budynki publiczne dzielnicy Forlanini. Wnętrze doświetlają 134 witraże, które nieco tłumią światło i sprzyjają skupieniu.

134 witraży malarza Pino Grioniego powstało z inicjatywy don Piero Carnellego, pierwszego proboszcza parafii i bliskiego przyjaciela artysty. Grioni namalował także dziesięć „Quadronich" na bocznych ścianach oraz „Jerusalem nova", płótno umieszczone na wysokości oczu wokół betonowego cylindra windy, które jako pierwsze przyciąga wzrok wchodzących.