Chiesa di Maria Santissima del Rosario, Kościół barokowy w Palma di Montechiaro, Włochy.

Chiesa di Maria Santissima del Rosario to barokowy kościół w Palma di Montechiaro na Sycylii, zbudowany z bloków kamiennych z kamieniołomów Cassarino. Fasada ma dwa porządki kolumn i przełamane frontony, z portalem głównym i dwoma mniejszymi portalami zwieńczonymi wieżami dzwonnymi. Wnętrze jest trójnawowe, z transeptem i kopułą.

Kościół zastąpił niewielki kościół San Giuseppe, ufundowany w 1644 roku przez don Vincenzo Ottaviano i później rozebrany; jedna z kaplic nadal jest poświęcona św. Józefowi. Akt fundacyjny podpisano 2 października 1666 roku u notariusza Giuseppe Cappello z Licaty, a budowę sfinansował Giulio Tomasi, który zapisał tysiąc uncji na jej ukończenie. Prace powierzono Francesco Scicolone i inżynierowi Calogero Bennice z Agrigento, a fasadę zaprojektował jezuita Angelo Italia. Obie wieże dzwonne ukończono dopiero w 1779 roku.

Kościół przechowuje relikwie podarowane w 1666 roku przez kardynała Sforzę Pallaviciniego Carlowi Tomasiemu, w tym relikwie św. Traspadana, oraz fragment zasłony Maryi. W pierwszej kaplicy po lewej znajdują się Madonna z Fatimy ofiarowana przez rodzinę włosko-amerykańską i grób księdza i astronoma Giovanniego Battisty Hodierny. Pierwsza kaplica po prawej mieści ołtarz św. Józefa, upamiętniający wcześniejszy kościół.

Kościół stoi na szczycie szerokich schodów, więc dojście jest piesze i prowadzi w górę. Fasada zwrócona jest ku miastu poniżej; dwie wieże dzwonowe, ukończone dopiero w 1779 r., flankują środkowy portal. Wnętrze: płyta marmurowa w środku głównej nawy zamyka wejście do katakumb pod budowlą, które nie są udostępniane.

Dwie wieże dzwonowe fasady ukończono dopiero w 1779 roku, więc przez ponad stulecie kościół stał bez kampanili. Jego układ trzech naw z transeptem i kopułą, na szczycie szerokich schodów, mógł posłużyć za wzór dla kościołów odbudowanych po trzęsieniu ziemi w 1693 roku, w tym katedry w Noto.