Palazzo Ranuzzi, Pałac renesansowy w Bolonii, Włochy

Palazzo Ranuzzi to barokowy pałac w centrum Bolonii, nazywany też Palazzo Baciocchi lub Palazzo Ruini. Jego fasada powstała około 1582 roku, być może według projektu przypisywanego Andrei Palladiowi, lecz wykonali ją miejscowi rzemieślnicy. Wnętrze łączy rokokowa klatka schodowa z dwoma eliptycznymi biegami, zbudowana w 1695 roku przez Giuseppe Antonia Torriego i Giovanniego Battistę Piacentiniego, prowadząca na piano nobile, którego sale zdobią freski m.in. Marco Antonia Franceschiniego, Felice Gianiego i Pelagia Palagiego.

Carlo Ruini polecił budowę na koniec lat 1500, zanim rodzina Ranuzzi nabyła budynek w 1679 roku. Rodzina przeprowadziła poważne prace renowacyjne w następnych dziesięcioleciach, trwające do 1822 roku.

Pałac nazywany jest też Baciocchi i Ruini od dwóch swoich właścicieli. Felice Baciocchi, wdowiec po siostrze Napoleona Elizie Bonaparte, kupił go w 1822 r. i kazał wyburzyć przeciwległe budynki, tworząc dzisiejszy Piazza dei Tribunali. Od 1873 r. mieści boloński wymiar sprawiedliwości, dziś sąd apelacyjny.

Pałac jest siedzibą sądu apelacyjnego Bolonii i nadal działa jako sąd, więc wnętrza nie są udostępnione turystom. Z wejścia widać fasadę i rokokowe schody, a budynek wychodzi na Piazza dei Tribunali, powstały, gdy Felice Baciocchi kazał wyburzyć domy naprzeciwko.

Nazwa pałacu zmieniała się wraz z właścicielami: był Palazzo Ruini do wygaśnięcia rodu w 1634 roku, potem Palazzo Ranuzzi po sprzedaży w 1679 roku, a nazywa się też Palazzo Baciocchi od księcia Felice Baciocchiego, który kupił go w 1822 roku i kazał wyburzyć przeciwległe budynki, tworząc dzisiejszy Piazza dei Tribunali.