Bridge over the Basento river, Most z żelbetu w Potenza, Włochy

Ponte sul Basento, zwany też Viadotto dell'Industria lub mostem Musmeci, to pojedyncza membrana z betonu zbrojonego o grubości 30 cm, uformowana w cztery sąsiadujące łuki o rozstawie osi 69,20 m i rozpiętości swobodnej 58,80 m. Powłoka wygina się ku górze w trąbkowate filary podtrzymujące dźwigar skrzynkowy o szerokości 16 m, a ta sama powierzchnia służy jako przejście dla pieszych.

Budowę promowało Consorzio per lo Sviluppo Industriale pod przewodnictwem Gino Viggianiego, aby połączyć Potenzę z nową drogą ekspresową Basentana (S.S. 407) i strefą przemysłową nad rzeką. Sergio Musmeci rozpoczął projektowanie w 1967 roku, początkowo z Aldo Livadiottim i Emanuelem Radogną; firma Edilstrade Forlì-Castrocaro zbudowała most w latach 1971–1976 bez elementów prefabrykowanych, za około 920 000 000 lirów.

Rysunki mostu są przechowywane w archiwum Sergio Musmeciego i Zenaide Zanini, uznanym w 1997 roku przez nadzór archiwalny Lacjum za zbiór o dużym znaczeniu historycznym. W 2003 roku Ministerstwo Dziedzictwa i Kultury wskazało most w rzymskim MAXXI jako przykład architektury XX wieku i uznało go za zabytek o znaczeniu kulturowym. Kompozytor Christopher Cerrone napisał na jego podstawie utwór fortepianowy The Arching Path.

Wiadukt przecina rzekę Basento, dwie linie kolejowe i trzy miejskie ulice, łącząc zjazd autostradowy Potenza Centro z via Nicola Vaccaro. Betonowa powłoka służy też jako przejście dla pieszych, więc obiekt można oglądać pieszo i z samochodu. Pomost ma 16 metrów szerokości.

Most wykorzystuje matematycznie zaprojektowane podwójnie zakrzywione powierzchnie, aby zminimalizować beton przy zachowaniu wytrzymałości. To innowacyjne podejście czyni go przykładem efektywnego projektowania konstrukcyjnego, które zużywa mniej materiału niż tradycyjne metody.