Cathedral of Monte Cassino, Bazylika mniejsza w Cassino, we Włoszech

Katedra w Monte Cassino, poświęcona Santa Maria Assunta i San Benedetto abate, ma fasadę szczytową z dwiema wolutami zakończonymi pinaklami i trójkątnym tympanonem z herbem opactwa. Przed trzema portalami stoi quadriportyk z kolumnami toskańskimi i sklepieniami krzyżowymi. Wnętrze o planie krzyża łacińskiego i trzech nawach otwiera się na kopułę z bębnem i latarnią, ozdobioną freskami Pietro Annigoniego w 1977 roku.

Pierwszy kościół zbudował w 529 roku Benedykt z Nursji na miejscu pogańskiej świątyni i poświęcił go św. Marcinowi. Po drugim założeniu przez opata Dezyderego został ponownie konsekrowany w 1071 roku przez papieża Aleksandra II. Trzęsienie ziemi zniszczyło klasztor w 1349 roku; katedrę znacznie rozbudowano w 1627 roku według projektu Cosima Fanzaga. Zburzona w 1944 roku, została odbudowana „tak jak była i gdzie była” pod kierunkiem inżyniera Giuseppe Breccii Fratadocchiego i konsekrowana przez Pawła VI 24 października 1964 roku.

Katedra jest poświęcona Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny i św. Benedyktowi, a relikwie św. Benedykta i św. Scholastyki przechowywane są pod mensą ołtarza głównego, w otworze z tyłu konstrukcji. Drewniane stalle chórowe, ustawione w dwóch rzędach w absydzie, służą celebracjom monastycznym.

Dostęp jest dostępny codziennie, ale warto sprawdzić godziny otwarcia przed wizytą, ponieważ są one różne w zależności od pory roku. Podczas ceremonii religijnych część budynku może nie być dostępna dla odwiedzających, więc planuj odpowiednio.

Środkowe brązowe drzwi pochodzą z czasów opata Dezyderego w XI wieku. Dwoje drzwi bocznych, ze scenami z życia świętego Benedykta i zniszczeń Monte Cassino, ufundował prezydent Włoch Luigi Einaudi.