Palazzo Guasco Gallarati di Bisio, Pałac szlachecki w Alessandrii, Włochy.

Palazzo Guasco Gallarati di Bisio stoi przy via dei Guasco w Alessandrii. Jego obecny kształt pochodzi z przebudowy w XVIII wieku zleconej przez markiza Lodovico Guasco-Gallarati di Solero (1723–1784). Prawe skrzydło mieści urzędy prowincjonalne, Biblioteca provinciale di Editoria locale, Istituto per la storia della Resistenza i Galleria d'arte moderna Carlo Carrà; lewe skrzydło pozostaje prywatne.

Historia pałacu sięga pierwszych stuleci po założeniu Alessandrii, a jego obecna forma jest osiemnastowieczna i wynika z przebudowy zleconej przez markiza Lodovico Guasco-Gallarati di Solero (1723-1784). Po jego śmierci 20 marca 1784 roku pałac odziedziczył Paolo Guasco di Bisio e Francavilla, w 1800 roku jego syn Francesco, piastujący wysokie urzędy pod panowaniem francuskim, a w 1847 roku markiz Francesco Guasco Gallarati di Bisio (1847-1926).

Pałac nosi nazwę rodu Guasco Gallarati, który posiadał go przez stulecia; markiz Lodovico Guasco-Gallarati di Solero (1723-1784) zlecił przebudowę w XVIII wieku. W 1729 roku markiz Filippo Guasco otrzymał od Vittorio Amedeo II patenty królewskie na prowadzenie w pałacu małego teatru publicznego, pierwszego w mieście, i kazał ozdobić środkową lożę pierwszego rzędu herbem Sabaudii.

Pałac stoi przy via dei Guasco, ulicy noszącej nazwisko rodziny. W prawym skrzydle mieszczą się dyrekcja gospodarki i rozwoju prowincji Alessandria, biblioteka prowincjonalna wydawnictw lokalnych, Istituto per la storia della Resistenza oraz galeria sztuki nowoczesnej Carlo Carrà; lewe skrzydło jest własnością prywatną. Kilka sal zachowujących XVIII-wieczną strukturę czeka na renowację, więc część pomieszczeń może być zamknięta.

W 1729 roku Filippo Guasco założył teatr w pałacu, który stał się główną sceną operową miasta. Ten prywatny teatr funkcjonował jako ośrodek kulturalny do 1766 roku i ukształtował artystyczne życie Alessandrii.