Basilica di Santa Maria di Campagna, Bazylika mniejsza w Piacenzy, Włochy.

Bazylika Santa Maria di Campagna to renesansowy kościół przy piazzale delle Crociate, obok murów Piacenzy. Projekt Alessia Tramella, rozpoczęty w 1522 roku, przewidywał plan krzyża greckiego, który w 1791 roku Lotario Tomba przekształcił w odwrócony krzyż łaciński, dodając ramię prezbiterialne i chór. Przęsło nakrywa ośmiokątna kopuła, a marmurową posadzkę wykonał w 1595 roku mediolańczyk Giambattista Carrà.

Kościół zastąpił niewielką kaplicę Santa Maria in Campagnola, poświadczoną od 1030 roku. 3 kwietnia 1522 roku Fabbricieri zawarli umowę z architektem z Piacenzy Alessiem Tramellem, a kardynał Scaramuccia Trivulzio 13 kwietnia położył kamień węgielny; budowę ukończono w sześć lat. W 1791 roku Lotario Tomba wydłużył ramię prezbiterium, zamieniając krzyż grecki na łaciński.

Nazwa pochodzi od wcześniejszego sanktuarium Santa Maria in Campagnola, które stało na otwartej wsi. Pordenone namalował kopułę i kaplicę św. Katarzyny Aleksandryjskiej w latach 1530–1535 na zlecenie Cateriny Scotti i Francesca Paveri Fontany; jego uczeń Bernardino Gatti, zwany il Sojaro, ukończył kaplicę od 1543 roku, malując Apostołów na pilastrach, sceny z życia Marii w bębnie i czterech Ewangelistów w pendentywach.

Kościół stoi przy piazzale delle Crociate, tuż przy murach Piacenzy, a wchodzi się do niego z tego placu przez fasadę. Wnętrze to jedna sala pod ośmioboczną kopułą, więc freski Pordenone w kopule i w kaplicy św. Katarzyny ogląda się z nawy, a sztukatorska figura Ranuccia I Farnese dłuta Francesca Mochiego stoi na wsporniku jednego z filarów kopuły. Rozbudowa z 1791 r. według projektu Lotaria Tombiego dodała ramię prezbiterium i chór za ołtarzem głównym.

Drewniana Madonna z Dzieciątkiem przechowywana w kościele pochodzi z XIV wieku i jest starsza niż otaczająca ją renesansowa budowla. Tradycja głosi też, że papież Urban II ogłosił tu w 1095 roku pierwszą krucjatę, stąd nazwa placu przed kościołem, Piazzale delle Crociate.