San Bortolo, Kościół katolicki w Vicenzy, Włochy.

San Bortolo, kościół i klasztor San Bartolomeo, stał za bramą Pusterla w Vicenzy; zachował się tylko krużganek, dziś część szpitala miejskiego. Kościół niemal całkowicie przebudowano od połowy XV wieku, krużganek odnowił prawdopodobnie Lorenzo da Bologna, a dzwonnicę około 1540 roku podwyższyli Giovanni da Porlezza i Girolamo Pittoni z warsztatu Pedemuro. Ołtarze zdobiły obraz Cimy da Conegliano z 1489 roku, trzy Bartolomeo Montagni i Opłakiwanie Giovanniego Buonconsiglio z 1495 roku.

Mały kościół pod wezwaniem św. Bartłomieja jest poświadczony na początku XIII wieku; w 1217 administrator apostolski Nicolò Maltraversi poświęcił jego kamień węgielny poza Vicenzą. Kanonicy regularni Sant'Agostino przejęli go w latach 30. XIII wieku, a w 1443 papież Eugeniusz IV powierzył klasztor kanonikom laterańskim, którzy odbudowali kościół i wirydarz. Wirydarz zachował się jako część szpitala miejskiego w Vicenzy.

Nazwa San Bortolo pochodzi od św. Bartłomieja, patrona kościoła. Odwiedzający mogą wciąż wyczuwać monastyczną obecność w przestrzeniach, które niegdyś zamieszkiwały wspólnoty religijne.

Kościół znajduje się w centrum Vicenzy i jest dostępny przez główne trasy miasta. Odwiedzający powinni wcześniej sprawdzić, czy budynek jest otwarty, ponieważ dostęp może być ograniczony.

Budynek wykazuje rzadką kombinację architektury kościoła i klasztoru w jednej strukturze, odzwierciedlając religijny styl życia regionu. Ta podwójna funkcja jako miejsce modlitwy i nauki była typowa dla Vicenzy, ale dziś jest rzadko spotykana.