San Rocco, Budynek kościoła renesansowego w Vicenzy, Włochy

San Rocco to renesansowy kościół rozpoczęty w 1485 roku, niemal przylegający do murów scaligeryjskich Vicenzy, przy Contra' Mure San Rocco. Około 1530 roku przedłużono go ku wschodowi i wzniesiono nową fasadę. Współczesny dokument wspomina „wybitnego architekta”, być może Lorenzo da Bologna. W czaszy apsydy, obok herbu miasta, malowane herby przypominają rodziny fundatorów.

Budowę rozpoczęto w 1485 roku decyzją rady miejskiej Vicenzy, prawdopodobnie jako ślubowanie podczas zarazy, na miejscu kaplicy poświęconej św. Rochowi. Sfinansowały ją 100 dukatów od gminy, kary nakładane na rzeźników i prywatne zapisy. Około 1530 roku kościół przedłużono ku wschodowi i wzniesiono nową fasadę.

Herby namalowane na sklepieniu absydy, po bokach godła miasta, przypominają wicentyńskie rodziny, których zapisy i datki sfinansowały kościół. Karmelitanki osiadłe tu w 1670 roku wyposażyły go w cenne dzieła i sprzęty. Konfiskata napoleońska pozbawiła kościół kilku dzieł, które trafiły do publicznych muzeów.

Budynek znajduje się w zachodniej części śródmieścia i jest dostępny poprzez transport publiczny. Odwiedzający powinni sprawdzić, kiedy odbywają się nabożeństwa, aby znaleźć najlepsze pory do zwiedzania wnętrza.

Budowę kościoła rozpoczęto w 1485 roku ze 100 dukatów wypłaconych przez radę miejską, a finansowano ją także z grzywien nakładanych na rzeźników łamiących przepisy sanitarne. Herby rodzin fundatorów namalowano w konchę absydy obok herbu miasta, a ich inskrypcje nagrobne zachowały się w kościele.