Castello di Burgos, Średniowieczny zamek w Su Burgu, Sardynia, Włochy

Castello di Burgos wznosi się na wysokim granicie i składa się z wielu warstw murów obronnych otaczających centralną wieżę. Konstrukcja w pełni wykorzystuje naturalny kształt urwiska, tworząc pozycję obronną, do której trudno się zbliżyć z jakiegokolwiek kierunku.

Zamek zbudowano w pierwszej połowie XII wieku dla Gonnaria II de Lacon-Gunale, sędziego Torres, a w 1194 zdobył go szturmem Guglielmo I Salusio IV z Cagliari. Po śmierci Barisonego III w 1233 jego siostra Adelasia poślubiła Enza Hohenstaufa, a następnie wycofała się tu w dobrowolne odosobnienie aż do śmierci. Twierdza przeszła potem do Genueńczyków, Doria i Arborea, a Mariano IV założył w 1336 roku wieś Burgos.

Zamek dał nazwę wsi Burgos, założonej u jego stóp w 1336 roku przez Marianа IV z Arborei. Okoliczna kraina wciąż nazywa się Goceano, historyczna podregion, którą twierdza kontrolowała. Do ruin dociera się pieszo z Burgos, na granitowym szczycie na wysokości 647 m u stóp Monte Rasu.

Miejsce jest dostępne pieszo, ze ścieżkami wiodącymi do głównej wieży, ale teren jest nierówny i wymaga solidnych butów. Zanieś wodę i ochronę słoneczną, ponieważ podniesiona lokalizacja zapewnia mało cienia.

Konstrukcja łączy różne materiały w swoich warstwowych murach, przy czym sekcje zewnętrzne i wewnętrzne są zbudowane z odrębnych substancji służących różnym celom obronnym. Ta metoda budowy pokazuje praktyczną znajomość wytrzymałości materiałów i trwałości, która była niezwykła w regionie w tamtym czasie.