Ca’ del Duca, Pałac i dom gościnny w dzielnicy San Marco, Wenecja, Włochy

Ca' del Duca to pałac o trzech fasadach: jednej od Canal Grande, jednej od Rio del Duca i jednej od Corte del Duca. Główna XIX-wieczna fasada wygląda na niedokończoną; zachowane starsze elementy — dwa potężne trzony kolumn, cokół boniowany w diament, portale wodne i okna parteru — zdobią boczną fasadę od Rio del Duca.

Marco Corner, ojciec Cateriny Cornaro, zlecił Bartolomeo Bonowi pałac dość duży, by pomieścić największą salę recepcyjną miasta. Jeszcze nieukończony został w 1461 roku sprzedany Francescowi Sforzy, który powierzył jego okazałą przebudowę Filaretowi; Wenecja wywłaszczyła go potem z powodu rywalizacji z Mediolanem. Drugi projekt Jacopa Sansovina dla prokuratora Vittore Grimaniego nigdy nie powstał.

Pałac nazywany jest też Ca' del Duca Sforza, a dziedziniec przy jego lądowej bramie to Corte del Duca, zwany również Corte del Duca Sforza. W latach 20. XVI wieku Tycjan używał nieukończonego budynku jako pracowni i namalował tam wiele płócien dla Pałacu Dożów. W 2011 roku mieścił pawilon Luksemburga na 54. Biennale w Wenecji.

Budynek znajduje się w ruchliwej dzielnicy z sklepami, restauracjami i strefami dla pieszych w pobliżu. Dojazd jest pieszo przez mosty, ponieważ samochody nie jeżdżą w tej części miasta.

Główna fasada pałacu pochodzi dopiero z XIX wieku i wygląda na wyraźnie niedokończoną; zachowane starsze elementy — dwa potężne trzony kolumn, cokół z boniowaniem w diament, portale wodne i okna parteru — znajdują się wszystkie na bocznej fasadzie od strony Rio del Duca, a nie na Canal Grande.