Basilica of Santa Maria a Pugliano, Neoklasycystyczna bazylika w Ercolano, Włochy

Bazylika Santa Maria a Pugliano jest kościołem macierzystym Ercolano, na wzgórzu zwanym niegdyś Pugliano. Jej 36-metrowa dzwonnica pochodzi z końca XVI wieku, a obok stoi fasada z czterołukowym portykiem przy via Pugliano. Wnętrze kryje chrzcielnicę z 1425 roku, ołtarz główny z XVI wieku i drewnianą ambonę z 1685 roku.

Dokumentowane rejestry z 1076 roku zawierają wzmianki o darach dla Santa Maria w Pugnanum, stanowiąc pierwszą znaną wzmiankę o tym miejscu kultu. Struktura ewoluowała przez stulecia i ostatecznie została przebudowana w jej obecną neoklasyczną formę.

Madonna di Pugliano, drewniana rzeźba z XIV wieku, siedzi na tronie i karmi Dzieciątko; wykonano ją w francuskim guście dworu andegaweńskiego. Wcześniej czczono malowaną Madonnę di Ampellone w stylu bizantyjskim. Odpust patronalny przypada 15 sierpnia, w dzień Wniebowzięcia. Drewniane popiersie św. Januarego z XVII wieku, współpatrona Ercolano, noszono w procesji w stronę czoła lawy podczas erupcji Wezuwiusza.

Dostęp jest zwykle dostępny w godzinach otwarcia, choć jako aktywna parafialna kościół mogą być okresy, gdy tylko wierni mogą wejść podczas mszy. Warto sprawdzić aktualne warunki przed wizytą.

Dwa pogańskie marmurowe sarkofagi z II i IV wieku n.e. przekształcono w ołtarze chrześcijańskie prawdopodobnie już od XI wieku; inskrypcja wymienia Jana, syna Guaimara V z Salerno, opata San Sebastiano w Neapolu w 1097 roku. Należą do najstarszych śladów kultu na wzgórzu.