Madonna del Baraccano, Bologna, Kościół renesansowy w Bolonii, Włochy

Sanktuarium Madonny del Baraccano to kościół z centralną kopułą położony na południe od dawnych murów Bolonii. Wnętrze zdobią freski, a budowlę przebudowywano w kilku okresach.

W 1401 roku, podczas oblężenia Bolonii przez Gian Galeazzo Viscontiego, wzniesiono mur, aby zamknąć miejsce, gdzie starsza kobieta modliła się przed namalowaną Madonną; jego zawalenie Bentivoglio uznali za cud. W 1438 roku powstało oratorium, a około 1497 roku Giovanni II Bentivoglio zlecił Francesco del Cossie przemalowanie wizerunku i dodał portyk. Kościół zbudowano w 1524 roku, podcień przed nim w 1550 roku, a kopułę w 1682 roku według projektu Agostino Barellego.

Nazwa pochodzi od sanktuarium przy dawnym murze miejskim, gdzie w 1401 roku ujrzano modlącą się kobietę; jej sylwetkę widać na fresku. Budowlę ukończono w 1524 roku, a w 1682 roku nakryto kopułą. W tympanonie stoją figury czterech patronów Bolonii: Petroniusza, Dominika, Prokulusa i Franciszka.

Kościół stoi przy Piazza del Baraccano 2, na południowym skraju otoczonego murami centrum, niedaleko Porta Santo Stefano. Po trzęsieniu ziemi w maju 2012 zespół był restaurowany, więc część pomieszczeń może być zamknięta; warto zapytać na miejscu przed wizytą.

Fresk Madonny na tronie z aniołami, namalowany w 1472 roku przez Francesca del Cossę po prawej stronie ołtarza głównego, zawiera sylwetkę modlącej się kobiety z legendy założycielskiej. Obraz został przemalowany przez Cossę w 1497 roku na zlecenie Giovanniego II Bentivoglio, na wcześniejszej wersji przypisywanej Lippowi di Dalmasio.