San Vincenzo, Klasztor renesansowy w Bassano Romano, Włochy

San Vincenzo to klasztor w Bassano Romano, wzniesiony po wojnie wokół XVII-wiecznego kościoła ufundowanego przez rodzinę Giustiniani. Kościół nawiązuje do stylu architektonicznego Jacopa Barozziego da Vignola; ściany są bez fresków i zdobione jedynie prostymi stiukami. Wnętrze zawiera dwie tablice z odpustami papieża Innocentego X oraz dwa obrazy po bokach transeptu.

Kościół San Vincenzo zbudowała w XVII wieku rodzina Giustinianich jako rodzinne mauzoleum, w stylu Jacopo Barozziego da Vignola. W 1607 roku markiz Vincenzo Giustiniani kupił do kaplicy niedokończonego Zmartwychwstałego Chrystusa Michała Anioła (1514-1516). Książę Odescalchi przekazał kompleks i ziemie benedyktynom sylwestrynom w 1940 roku; obecny klasztor wzniesiono po wojnie wokół kościoła.

Kościół był już poświęcony św. Wincentemu z Saragossy, hiszpańskiemu diakonowi z III wieku, zanim ponad 25 lat temu stał się kościołem-sanktuarium Świętego Oblicza Jezusa. Stało się to za sprawą ojca Ildebrando Gregoriego, ojca duchowego siostry Marii Pieriny De Micheli. Wewnątrz można zobaczyć naturalnej wielkości kopię Całunu Turyńskiego; w ostatni wtorek każdego miesiąca odprawiana jest msza, po której następuje godzina adoracji.

Klasztor prowadzi dom wypoczynkowy imienia opata Ildebrando Gregori, ze 120 miejscami noclegowymi, salami spotkań i kuchniami samoobsługowymi, otwarty dla grup i osób indywidualnych. Mnisi codziennie odmawiają Liturgię Godzin w chórze, a w ostatni wtorek każdego miesiąca odbywa się msza z godziną adoracji. W kościele znajduje się też kopia Całunu Turyńskiego w naturalnej wielkości.

Mnisi prowadzą tradycyjną aptekę ziołową, w której przygotowują produkty, takie jak tynktury, maści i herbatki ziołowe, używając starych przepisów. Odwiedzający mogą kupić te ręcznie wytwarzane artykuły jako bezpośrednie połączenie z tradycją rzemiosła klasztoru.