Ca Bembo, pałac renesansowy w Dorsoduro, Wenecja, Włochy

Ca Bembo to szesnastowieczny pałac nad rio San Trovaso w sestiere Dorsoduro w Wenecji, a nie nad Canal Grande. Za budynkiem rozciąga się duży ogród, w którym stoi studnia z istryjskiego kamienia z herbami Barbarigo, przypisywana warsztatowi Antonio Rizza. Fasada, przebudowana w latach pięćdziesiątych XVI wieku za Agostino Barbarigo, ma portal przypisywany Jacopowi Sansovinowi oraz piano nobile łączące kapitele doryckie i korynckie.

Miejsce należało do dorsodurskiej gałęzi rodu Barbarigo, poświadczonej wzdłuż kanału San Trovaso od 1374 roku i podzielonej w 1464 roku między synów Francesca "il Ricco" Barbarigo, trafiając do Girolama. W latach 1550 jego wnuk Agostino Barbarigo zlecił przebudowę pałacu Jacopowi Sansovinowi i zamówił u Tintoretta freski na fasadzie. Po bezdzietnej śmierci Pietra Barbarigo na Korfu w 1618 roku pałac przeszedł na Marcello, a następnie na Sangiantoffettich.

Nazwa Ca' Bembo nie ma wyraźnego związku z rodziną Bembo: pałac należał do gałęzi Barbarigo z San Trovaso, potem do Marcello i Sangiantoffetti, kupców z Cremy uszlachconych za finansowanie wojny kreteńskiej. Sangiantoffetti zlecili nową dekorację wnętrz alegorycznymi freskami padewskiego malarza Costantina Cediniego, które przetrwały.

Ca Bembo stoi nad rio San Trovaso w Dorsoduro, a nie nad Canal Grande, więc dociera się do niego pieszo przez calli, nie vaporetto. W budynku mieści się wydział języków Uniwersytetu Ca' Foscari, którego wnętrza są zwykle zamknięte dla zwiedzających. Duży ogród za pałacem zamknięto z powodu podejrzenia zanieczyszczenia, a późniejsze badania wykazały obecność dioksyn.

Nazwa nie ma związku z rodziną Bembo: pałac należał do dorsodurskiej gałęzi rodu Barbarigo, zwanej de Osso Duro, poświadczonej wzdłuż kanału San Trovaso od 1374 roku. W ogrodzie za pałacem stoi cembrowina studni z kamienia istryjskiego z herbami Barbarigo, przypisywana warsztatowi Antonia Rizza i datowana na koniec XV wieku.