Scavi archeologici di Cuma, Stanowisko archeologiczne w Pozzuoli, Włochy.
Wykopaliska w Cumae obejmują pozostałości antycznego miasta na cyplu nad wybrzeżem Pól Flegrejskich, założonego około 730 r. p.n.e. i opuszczonego w 1207 r. Widać świątynię Apollina na akropolu, świątynię Jowisza zamienioną w katedrę, grotę Sybilli, Capitolium i Aula Sillana przy forum. Niskie mury z płaskiej czerwonej cegły z szarą zaprawą, nierówno przełamane, stoją wśród drzew na podłożu z dużych nieregularnych szarych kamieni.
Koloniści greccy z Chalcis założyli Cumae około 730 r. p.n.e. jako pierwszą grecką osadę na włoskim terenie. Po około 400 latach, kontrola rzymska przekształciła to miejsce nowymi budowlami i zmianami w sposobie rozwoju społeczności.
Nazwa Cuma przetrwała w przymiotniku „kumański”, a samo stanowisko wciąż nazywa się Kyme od greckiej kolonii. Świątynia Jowisza na akropolu stała się katedrą diecezji Cuma wraz z umocnieniem się chrześcijaństwa, a świątynię Apollona również przekształcono w bazylikę. Tarkwiniusz Pyszny, ostatni król Rzymu, zmarł na wygnaniu w Cumie.
Dostęp do obiektu odbywa się przez zaznaczone ścieżki łączące różne poziomy wykopalisk, z uwzględnieniem odwiedzających z problemami mobilności. Noszenie solidnego obuwia i zabieranie wody jest istotne, ponieważ teren jest stromy, a ekspozycja na słońce jest znaczna przez cały dzień.
Antro della Sibilla badali w latach 1924–1934 Amedeo Maiuri i Vittorio Spinazzola, wraz ze świątynią Jowisza i Cryptą. Tunel wykuto w skale wulkanicznej, nadając mu trapezowy przekrój. Petrarka i Jacopo Sannazaro odwiedzali opuszczone ruiny w poprzednich stuleciach i wspominali je w swoich pismach.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 500 współtwórców z całego świata.