Kurhaus of Meran, Obiekt eventowy w stylu Art Nouveau w Merano, Włochy.

Kurhaus w Merano składa się z dwóch połączonych skrzydeł: zachodniego z 1874 r. w stylu historyzującym, którego centralna Spiegelsaal nosi dziś nazwę Pavillon des Fleurs, oraz secesyjnego skrzydła z 1914 r. według projektu Friedricha Ohmanna. Nowe skrzydło ma nakryty kopułą hol wejściowy, wypukły ryzalit środkowy z kolumnami i balkonami od strony promenady nad Passer oraz rzeźbę tańczących dziewcząt nad frontonem. Großer Kursaal ma trzy nawy, środkową nakrytą sklepieniem kolebkowym, ozdobioną przez Rudolfa Jettmara postaciami sypiącymi kwiaty, żeńskimi geniuszami i zwycięstwem słońca nad zimą.

Budynek budowano etapami przez kilka dziesięcioleci, a zachodnie skrzydło otworzyło się w 1874 roku z technologią oświetlenia gazowego. Pozostałe sekcje zostały ukończone i otwarte w Sylwestra 1914, co stanowiło ostateczną rozbudowę tego rosnącego miejsca w mieście uzdrowiskowym.

Budynek gości imprezy sztuki performatywnej od ponad stulecia, przyciągając publiczność z całego regionu. Sale służą jako miejsca spotkań, gdzie wspólnota łączy się poprzez występy kulturalne.

Kursaal mieści do 1 060 miejsc siedzących, a cały budynek liczy trzynaście sal, od pomieszczeń dla kilkunastu osób po główną salę. W dawnej kotłowni od 1993 roku działa Theater in der Altstadt. Przed przyjazdem warto sprawdzić godziny otwarcia i dostęp do wydarzeń, ponieważ sale służą koncertom, kongresom i balom.

Sufit Kursaalu pomalowali Rudolf Jettmar, Orazio Gaigher i Alexander Rothaug, ale tematy są alegoryczne: istoty rozsypujące kwiaty, żeńskie geniusze i zwycięstwo słońca nad zimą, a nie lokalne krajobrazy. Prace Jettmara zdobią nową część wzniesioną przez Friedricha Ohmanna w latach 1912–1914.