Katedra w Ivrei, Katedra w Ivrei, Włochy

Katedra w Ivrei, poświęcona Santa Maria Assunta, wznosi się na najwyższym punkcie starego miasta Ivrei. Jej neoklasyczna fasada, przebudowana w stylu palladiańskim w 1854 roku, ma cztery wysokie kolumny na wysokich cokołach podtrzymujące trójkątny fronton z trzema posągami; posągi stoją także w niszach między kolumnami. Za nią wznoszą się dwie romańskie dzwonnice flankujące absydę, których zewnętrzna powierzchnia jest podzielona na siedem kondygnacji oznaczonych terakotowymi gzymsami i ozdobnymi łukami.

Katedra została zbudowana w 4. wieku na terenie byłej świątyni rzymskiej i przeszła gruntowną przebudowę około roku 1000 pod kierunkiem biskupa Warmondusa. Ta przebudowa ukształtowała strukturę budynku na wieki.

Katedra jest poświęcona Santa Maria Assunta i była siedzibą biskupów Ivrei, których kapituła kanoników miała statuty już w 1247 roku. W krypcie zachowały się freski z XIII–XV wieku, częściowo uszkodzone przez czas; na filarze fundamentowym południowej dzwonnicy przedstawiono świętego wojownika, być może członka Legionu Tebańskiego.

Katedra znajduje się wzdłuż Via San Savino i jest łatwo dostępna pieszo, z regularnymi godzinami otwarcia przez cały dzień. Jako aktywne miejsce kultu, odwiedzający powinni być szanujący i starać się wizytować podczas spokojniejszych chwil.

Najstarsza część krypty, pochodząca z przebudowy biskupa Warmunda około roku 1000, kryje rzymski sarkofag poświęcony kwestorowi Caiusowi Ateciusowi Valeriusowi, użyty ponownie jako relikwiarz św. Bessusa. Krypta zachowuje też freski z XIII–XV wieku, częściowo uszkodzone przez czas.