Saint Barbara chapel, Kaplica gotycka w Merano, Włochy

Kaplica Świętej Barbary to dwukondygnacyjna ośmioboczna budowla gotycka z grubo ciosanych szarych i beżowych bloków, zwieńczona piramidalnym dachem z czerwonobrązowych dachówek i małą wieżyczką. Górna kaplica, dostępna przez ostrołukowy portal, ma sklepienie gwiaździste, którego zwornik zdobi wizerunek świętej Barbary. Wnętrze mieszczą trzy ołtarze: barokowy ołtarz Niepokalanego Poczęcia z 1769 roku, rzeźbiony drewniany ołtarz z południowej Dolnej Saksonii kupiony w 1911 roku oraz barokowy ołtarz świętej Barbary. Obok portalu południowego namalowano fresk świętego Krzysztofa.

W tym miejscu stała kostnica poświęcona św. Michałowi, zanim w 1422 roku rozpoczęto budowę obecnej dwukondygnacyjnej gotyckiej kaplicy; sklepienie dodano około 1440 roku, a konsekracja odbyła się w 1450 roku, przy czym architektem przypuszczalnie był Hans von Burghausen. Do 1848 roku służyła jako kaplica cmentarna starego miejskiego cmentarza Merano, a w 1983 roku jej wnętrze poddano renowacji.

Patronami kaplicy byli Michał, Barbara i Sebastian. Prawy barokowy ołtarz, zamówiony przez bractwo bednarzy, przedstawia Barbarę odmawiającą oddania czci bożkom, namalowaną przez Matthiasa Pußjägera, z późniejszymi figurami bocznymi dłuta Gregora Schwenzengasta z Latsch.

Kaplica znajduje się bezpośrednio za Kościołem Świętego Mikołaja w Merano i jest łatwo dostępna pieszo z centrum miasta. Jako miejsce religijne wymaga cichego zachowania i szacunkowego podejścia od wszystkich odwiedzających.

Piwnica kaplicy była kiedyś ossuarium przechowującym szczątki ludzkie, zanim pochówki przeniesiono gdzie indziej. To podziemne użytkowanie jest dziś często pomijane przez odwiedzających.