Villa Mirabello, willa w Monzy, Włochy

Villa Mirabello to rezydencja z XVII wieku w Monzie z planem w kształcie litery U i centralnym dziedzińcem otwartym na otaczający krajobraz. Wejście oznacza portyk z różowymi granulitowymi kolumnami, a pomieszczenia ze ścianami ozdobionymi malowidłami rozmieszczone są wokół głównej sali.

Giuseppe Durini, którego rodzina nabyła w 1613 roku prawa do lenna Monza i w 1651 roku otrzymała tytuł hrabiowski, kazał zbudować tę willę w latach 1656–1675 według projektu Gerolama Quadria, na działce nad rzeką Lambro w Vedano al Lambro. Jest to najstarszy zachowany budynek w Parco di Monza. Zarekwirowana podczas okupacji francuskiej, została wywłaszczona wraz z Mirabellino w 1805 roku, gdy Napoleon utworzył park wokół Villa Reale; po 1815 roku Habsburgowie odrestaurowali ją w stylu neoklasycznym.

Główna sala otwiera się na osiem pokojów ozdobionych freskami artysty Federica Bianchiego, tego samego, który pracował nad Palazzo Durini w Mediolanie. Te malowidła ścienne nadają miejscu wyjątkowy charakter i odzwierciedlają zamożność rodziny, która tutaj mieszkała.

Willa znajduje się na terenie Parco di Monza i jest dostępna przez linie kolejowe łączące Mediolan z Bergamo, Como i Lecco. Ścieżki piesze przez park pozwalają odwiedzającym zbliżyć się do budynku i zapoznać się z jego pokojami i dziedzińcem w swoim tempie.

Na krańcach korpusu centralnego stoją dwie małe wieżyczki, być może pozostałości dawnej funkcji wojskowej. Kardynał Angelo Maria Durini kazał też zbudować mniejszą Villę Mirabellino na przeciwległym wzgórzu i połączył obie rezydencje aleją grabów.