Villa Manin-Kechler, Wenecka willa z XVI wieku w San Martino, Codroipo, Włochy.

Villa Manin-Kechler to XVI-wieczny pawilon myśliwski w San Martino, przysiółku Codroipo. Jej sześcienny korpus główny flankują dwie barchesse, w których mieściły się stajnie, a jedna wielka sień biegnie przez całą głębokość parteru, z jednakowymi drzwiami z przodu i z tyłu. Wewnętrzna monumentalna klatka schodowa prowadzi do pomieszczeń na pierwszym piętrze, a w neoklasycystycznym ogrodzie stoją rzeźby wzdłuż alei wjazdowej.

Rodzina Manin wybudowała willę w szesnastym wieku i zamieszkała ją aż do przeniesienia się na nową posiadłość w Passariano. Rodzina Kechler następnie przejęła nieruchomość i kształtowała jej ewolucję poprzez różne zastosowania przez kilka pokoleń.

Zachodnia barchessa została przekształcona w przędzalnię jedwabiu w XIX wieku pod rządami rodziny Kechler. Aby poprawić selekcję jedwabników, do San Martino zaproszono Louisa Pasteura. Budynek przędzalni nadal jest częścią posiadłości.

Budynki zostały odnowione w 1975 roku i podzielone na dwie niezależne jednostki mieszkalne z osobnymi wejściami, co wpływa na poruszanie się po terenie. Warto eksplorować posiadłość pieszo i poświęcić czas na obejrzenie zarówno głównego domu, jak i otaczających go budynków gospodarczych.

Pobyty Hemingwaya w San Martino wiązały się z hrabią Carlo Kechlerem, z którym polował i łowił ryby w dolinach Caorle. W 1948 roku nawiązał romantyczną przyjaźń z młodą wenecką arystokratką Adrianą Ivancich, poznaną dzięki Kechlerowi, a w 1954 roku wrócił, by dojść do siebie po poważnym wypadku lotniczym w Afryce.