Vedretta di Scais, Lodowiec alpejski w Alpach Orobijskich, Lombardia, Włochy

Vedretta di Scais to alpejski lodowiec położony na wysokości od 2450 do 2900 metrów, umieszczony między szczytami Pizzo Redorta i Punta Scais w wschodnich Alpach włoskich. Lodowiec rozciąga się na stromych zboczach górskich i utrzymuje się w wąskich dolinach wśród odsłoniętych ścian skalnych typowych dla tego obszaru Orobie.

Na początku XIX wieku, w czasie małej epoki lodowej, lodowiec prawdopodobnie wypełniał niemal całą dolinę Scais i był połączony z sąsiednią Vedretta di Porola; nie ma na to zdjęć. Dziś obie masy lodu rozdziela Cresta Corti, skalny grzbiet, którego najwyższym punktem jest Punta Scais. Wody roztopowe spływają doliną Val Caronno do jeziora Lago di Scais, a następnie do Adygi.

Słowo vedretta to zitalianizowana forma lokalnego alpejskiego określenia lodowca, z wariantami edrèta w lombardzkim bergamaskim, vedreta w lombardzkim z Valtelliny i vadret w retoromańskim. Używa się go przede wszystkim w odniesieniu do lodowców Alp Orobie, Valtelliny, Val Camonica i Gryzonii.

Dotarcie do tego lodowca wymaga specjalistycznego sprzętu wspinaczkowego i doświadczenia w podróżowaniu po lodzie, ponieważ teren jest stromy i narażony. Najteplejsze miesiące oferują najstabilniejsze i najbezpieczniejsze warunki dla osób planujących odwiedzić lodowiec.

W latach 1990–1998 lodowiec zmniejszył się z 29 do 25,5 hektara, czyli o 12 procent, a pomiary z 2007 roku dawały już tylko 14 hektarów. Wody roztopowe łączą się z potokiem Porola, płyną doliną Val Caronno i wpadają do jeziora Scais, zanim dotrą do Adygi.