Villa Gallo, Willa mieszkalna w Neapolu, Włochy

Villa Gallo wznosi się na wzgórzu Colli Aminei w Neapolu; od viale dei Pini prowadzi do niej wąska droga na zadrzewiony placyk, ostatnią pozostałość dawnego parku. Główny budynek, dziś siedziba ojców rogacjonistów, to zamknięty dziedziniec gospodarczy: Antonio Niccolini dodał czwarte skrzydło dziedzińca, wieżyczkę w południowo-wschodnim narożniku z loggiami o gotyckich łukach oraz północną fasadę z portykiem sześciu kolumn doryckich, zwieńczoną tarasem i tympanonem. Mur oporowy z tufu nadal podtrzymuje zbocze nad doliną Sanità.

Antonio Niccolini, architekt żyjący w latach 1772-1850, zaprojektował tę willę jako część swojej rozległej pracy w Neapolu. Jego projekty pomogły w kształtowaniu wyglądu miasta w 19. wieku.

Willa nazywana jest też Villa della Regina Isabella, od Izabeli Burbon, wdowy po Franciszku I, która później ją posiadała. Nazwa Gallo pochodzi od Marzia Mastrillego, księcia Gallo, ministra za Józefa Napoleona. Obecnie mieszka tu dom zakonny ojców rogacjonistów, a zadrzewione rozszerzenie viale dei Pini to ostatnia pozostałość dawnego parku.

Willa Gallo wznosi się na wzgórzu Colli Aminei; dochodzi się do niej od viale dei Pini krótką alejką, która otwiera się na zadrzewiony placyk, ostatnią pozostałość dawnego parku. Budynek jest domem zakonnym ojców rogacjonistów i nie jest udostępniony zwiedzającym; elewację i placyk widać z ulicy.

Nazwa willi pochodzi od Marzia Mastrillego, księcia Gallo, który kupił posiadłość w 1806 roku po kasacie klasztoru dominikanów Santa Caterina a Formiello; nazywa się ją też villa della Regina Isabella, ponieważ należała później do królowej matki Izabeli Burbon, wdowy po Franciszku I.