Angevin tower, Średniowieczna wieża obronna w Bitonto, Włochy

Wieża Andegaweńska to XV-wieczna wieża w Bitonto, największa z dwudziestu ośmiu wież starego muru miejskiego. Jej okrągły plan ma 16,10 m średnicy, a mur przyziemia z bloków tufu ma 4,90 m grubości. Wnętrze dzielą trzy sklepione pomieszczenia na trzech poziomach: okrągłe na pierwszym i trzecim piętrze, ośmioboczne ze sklepieniem krzyżowym i kominkiem na drugim.

Wieżę rozpoczęto prawdopodobnie pod koniec XIV wieku dla obrony Porta Baresana, choć część badaczy datuje prace na pierwszą połowę XV wieku, za Giovanniego I Ventimiglii i Marino Correale. Dokument z 1399 roku przypisywany królowej Marghericie, żonie króla Neapolu Carla III, wymienia tam castellano. W 1503 roku książę de Nemours nazwał ją nie mniej silną niż wieża w Brugii; później służyła jako więzienie.

Nazwa wieży pochodzi od dynastii Andegawenów, choć część badaczy przypisuje jej budowę Giovanniemu I Ventimiglia i Marino Correale, których herby wykuto na kapitelach kolumn kominka na drugim piętrze. Po gruntownej renowacji wnętrz mieści dziś Galerię Sztuki Współczesnej i była miejscem drugiej edycji Bitonto Art Festival.

Wieża stoi w historycznym centrum Bitonto, przy Porta Baresana, a dojść do niej można pieszo uliczkami starego miasta. Wnętrze tworzą trzy sklepione poziomy połączone ufortyfikowanymi korytarzami; ośmioboczna sala na drugim piętrze i rzeźbione kapitele jej kominka należą do detali, na które warto zwrócić uwagę. Wykopaliska odsłoniły kazamaty, raweliny i fosę u stóp wieży, a także pięcioboczny fundament i pomost zwodzony, który łączył ją z sąsiednim placem.

Wykopaliska wokół wieży odsłoniły kazamaty dodane około lat 90. XV wieku, raweliny, fosę, pięciokątny cokół oraz kładkę ze zwodzonym mostem łączącą wieżę z sąsiednim placem. Wieża była też połączona z pozostałymi dwudziestoma siedmioma wieżami murów miejskich podziemnymi korytarzami.