Torre di Vignola, Wieża obrony wybrzeża w Aglientu, Sardynia, Włochy

Torre di Vignola to stożkowata wieża nadbrzeżna z nieregularnych bloków miejscowego granitu, o średnicy 12 m u podstawy i wysokości 12 m, ze ścianami grubymi około 2 m. Stoi na cyplu około 20 m nad poziomem morza, między Punta di li Francesi a przysiółkiem Vignola w gminie Aglientu. Wejście, 5,35 m nad ziemią, prowadzi do kazamaty o średnicy 6,10 m, podzielonej na trzy sektory.

Wieżę wzniesiono w 1605 r. dla ochrony założonej kilka lat wcześniej tuńczykarni, zastępując system obserwacji z 1572 r. z ruchomymi posterunkami (atalayas) między wieżami Isola Rossa i Santa Reparata. Zaliczona do gagliard (ciężka obrona), miała załogę złożoną z alcaide, artylerzysty i trzech żołnierzy, uzbrojoną w armatę, dwie śmigownice i sześć karabinów. Udokumentowane remonty przeprowadzono w 1720, 1777, 1827 i 1828 r., a wieża pozostała obsadzona także po zniesieniu Królewskiej Administracji Wież.

Wieżę wzniesiono w 1605 r. dla ochrony założonej kilka lat wcześniej tuńczykowej tonnary, zastępując ustanowione w 1572 r. ruchome posterunki obserwacyjne (atalayas). Załoga złożona z alcaide, artylerzysty i trzech żołnierzy pilnowała połowów i wybrzeża między wieżami Isola Rossa i Santa Reparata.

Wieża stoi na przylądku między Punta di li Francesi a przysiółkiem Vignola w gminie Aglientu, około 20 m nad poziomem morza. Pierwotne wejście znajduje się 5,35 m nad ziemią; dostęp zapewnia dziś zewnętrzna klatka schodowa dodana około połowy XIX wieku. Wewnątrz wąskie, strome schody wykute w murze obwodowym prowadzą na taras.

Z jego podwyższonej pozycji wieża dominuje nad Bocche di Bonifacio, cieśniną dzielącą Sardynię od Korsyki. Ten strategiczny widok był kluczowy dla morskiej obserwacji.