Temple of Olympian Zeus, Świątynia dorycka w Syrakuzach, Włochy.

Świątynia Zeusa Olimpijskiego w Syrakuzach to archaiczna świątynia dorycka zbudowana w pierwszych dziesięcioleciach VI wieku p.n.e.; zachowały się jedynie część krepidomy i dwie monolityczne kolumny południowej strony, wysokie około 8 metrów, odrestaurowane w 2025 roku. Perypteros miał sześć kolumn na krótszych i siedemnaście na dłuższych bokach, a wnętrze obejmowało pronaos, naos i adyton. Ruiny stoją poza murami antycznego miasta, w pobliżu Wielkiego Portu, via Elorina i świętej rzeki Ciane.

Świątynia powstała w pierwszych dziesięcioleciach VI wieku p.n.e., około 555 r. p.n.e., i jest drugą najstarszą w Syrakuzach po świątyni Apollona na Ortygii; być może już w VII wieku p.n.e. stał w tym miejscu wcześniejszy budynek. Jej kapłaństwo uchodziło za najważniejsze w mieście, a w świątyni przechowywano listy cenzusowe obywateli i bogactwa polis, o czym pisze Plutarch. Zajmowali ją Hippokrates z Geli w bitwie nad Eloros, Ateńczycy, Kartagińczycy w 391 i 309 r. p.n.e., a na końcu Rzymianie podczas oblężenia Syrakuz.

Starożytni greccy marynarze używali kolumn jako punktu orientacyjnego przy wchodzeniu do portu w Syrakuzach lub wychodzeniu z niego. Ruiny stoją do dziś w tym samym miejscu i są widoczne od strony wody.

Stanowisko leży tuż przy wodzie na skraju Syrakuz i jest dobrze widoczne z portu. Teren wokół ruin jest nierówny, dlatego przed zwiedzaniem warto założyć solidne obuwie.

W XVII wieku stało jeszcze siedem kolumn; dziś zachowały się tylko dolne części dwóch kolumn po stronie południowej, odrestaurowane w 2025 roku. Świątynię wzniesiono około 555 r. p.n.e., jest więc drugą najstarszą w Syrakuzach po Apollonionie na Ortygii. Jej kasta kapłańska uchodziła za najważniejszą w mieście, a w świątyni przechowywano listy cenzusowe obywateli i bogactwa polis, jak relacjonuje Plutarch.