Temple of Heracles, Starożytna świątynia grecka w Valle dei Templi, Włochy

Świątynia Heraklesa to grecka świątynia w Dolinie Świątyń pod Agrigento, w archaicznym stylu doryckim, wzniesiona na skalnym ostrogu przy Villa Aurea. Jest to peripteros o wymiarach 67 na 25,34 metra, z sześcioma kolumnami na froncie i piętnastoma po bokach, na trzystopniowym krepidomie. W XX wieku odbudowano dziewięć kolumn południowo-zachodniego boku; pozostałości dużego ołtarza znajdują się po stronie wschodniej.

Świątynię datuje się zazwyczaj na ostatnie lata VI wieku p.n.e., co czyni ją najstarszą wśród świątyń Akragas, choć część badaczy wiąże ją z Teronem (tyranem w latach 488–473 p.n.e.) i utożsamia ze wspomnianą przez Poliajna świątynią Ateny. Jej założenie umieszcza się przed bitwą pod Himerą w 480 r. p.n.e. W okresie rzymskim została odrestaurowana, a cellę podzielono na trzy części; w XX wieku dziewięć kolumn ponownie ustawiono metodą anastylozy.

Nazwa pochodzi od Cycerona, który wspomniał świątynię ze słynnym posągiem Heraklesa „niedaleko forum”; utożsamienie jej z tym budynkiem to współczesna atrybucja, a nie antyczna pewność. Wykopaliska w XIX wieku, prowadzone przez Domenico Antonio Lo Faso Pietrasanta, odsłoniły marmurowy tors walczącej postaci, a Ernesto De Miro odnalazł później głowę w hełmie, którą uznał za pasującą.

Miejsce znajduje się w Dolinie Świątyń, rozległym otwartym terenie z niewielką ilością cienia, dlatego warto zabrać ochronę przeciwsłoneczną i wygodne buty. Obejście całego obwodu ruin jest łatwe i daje lepsze poczucie skali budowli niż oglądanie jej tylko z jednej strony.

Front świątyni zwrócony jest na wschód, być może by chwytać wschodzące słońce w czasie równonocy. Podczas wykopalisk znaleziono marmurowy tors walczącej postaci; Ernesto De Miro dopasował do niego głowę w hełmie.