Torre del Falcone, Nadmorska wieża strażnicza z XVI wieku w Capo Falcone, Włochy.

Torre del Falcone, zwana też wieżą Capo Falcone, wznosi się na wysokości 189 m n.p.m. na szczycie tego samego przylądka. Zbudowano ją z łupkowego kamienia zebranego na miejscu; ma kształt stożka ściętego, średnicę zewnętrzną 9,5 m, wysokość 8 m od podstawy do tarasu i mury grubości około 1,5 m. Wejście, położone 4 m nad ziemią, osiąga się po zewnętrznych schodach; wewnątrz okrągła komora o średnicy 5,6 m ma centralny filar podtrzymujący sklepienie kopułowe, a wąskie i strome schody prowadzą na taras.

Wieża pojawia się po raz pierwszy na mapie inżyniera wojskowego Rocco Cappellino, wysłanego na Sardynię przez cesarza Karola V w 1552 roku, co pozwala datować jej budowę najprawdopodobniej na 1577 rok. Zaliczano ją do torrezilla, punktów obserwacyjnych i sygnalizacyjnych, a nie do wież obronnych, a załogę stanowiło dwóch żołnierzy z dwoma karabinami i dwoma hakownicami. Należała do systemu obrony, obserwacji i łączności wybrzeża Sardynii, od wczesnego średniowiecza do połowy XIX wieku.

Wieża pokazuje regionalne metody budowlane poprzez stosowanie schystu krystalicznego, skały metamorficznej powszechnej na terenie Stintino. Ten lokalny kamień nadaje strukturze jej charakterystyczny wygląd i łączy ją z geologicznym charakterem otaczającego krajobrazu.

Odwiedzający mogą dotrzeć do wieży, podążając wyznaczonymi ścieżkami z Stintino, przy czym obiekt pozostaje dostępny w godzinach dziennych przez cały rok. Solidne obuwie jest przydatne, ponieważ trasa przechodzi przez skaliste tereny.

Miejsce znajduje się w pobliżu gniazd sokoła wędrownego, które nadal zamieszkuje czarne skalne klify otaczające przylądek. Obserwowanie tych drapieżników krążących w przybrzeżnych termikach nad wieżą jest częstą atrakcją dla odwiedzających.