Santuario di Valmala, Sanktuarium katolickie w Busca, Włochy.

Santuario di Valmala wznosi się na płaskowyżu Pian del Chiotto na wysokości 1380 m w dolinie Valmala w prowincji Cuneo i jest głównym sanktuarium diecezji Saluzzo. Zespół to skromny, biało tynkowany budynek zwrócony ku wsi, obejmujący plebanię, kościół i duży portyk, w którym niegdyś nocowali pielgrzymi. Przy tym samym placu stoją dwa duże budynki: Palazzo Vecchio, czyli Casa del Pellegrino z końca XIX wieku, oraz Palazzo Nuovo z 1925 roku, przeznaczone na przyjęcie odwiedzających.

Sanktuarium powstało z kolumny wotywnej wzniesionej w 1835 roku, rok po objawieniach, o których opowiadały cztery pasterki na płaskowyżu Pian del Chiotto. W 1840 roku dobudowano kaplicę, a w 1851 roku ukończono kościół według projektu architekta Giacomo Galfrè, włączając kolumnę i kaplicę. W 1946 roku biskup Saluzzo ukoronował Madonnę z Valmala jako Królową Diecezji.

Sanktuarium jest poświęcone Marii Matce Miłosierdzia; tytuł nawiązuje do małego obrazka Madonny della Misericordia z Savony sprzedawanego na straganie targowym w Venasca, w którym pasterki rozpoznały kobietę, która im się ukazała. W sierpniu 1949 r. na placu ustawiono marmurowy posąg Madonny na pamiątkę Peregrinatio Mariæ z 1949 r., gdy czczony posąg obnoszono po wszystkich parafiach diecezji.

Miejsce jest bardziej dostępne podczas cieplejszych miesięcy, ponieważ wysokość oznacza, że pogoda może się szybko zmienić. Noclegi dostępne są w dwóch pobliskich budynkach obsługujących odwiedzających, którzy zostają się modlić i medytować.

Kamień, na którym miała ukazać się Madonna, przechowywany jest pod freskiem w absydzie, przedstawiającym scenę objawienia i wykonanym przez nieznanego artystę. Dwa duże obrazy w sanktuarium są sygnowane nazwiskiem Gauteri, krewnego malarza pierwszego słupa z 1835 roku.