Santuario di San Francesco di Paola, Bazylika mniejsza i sanktuarium w Paoli, Włochy.

Santuario di San Francesco di Paola wznosi się na wysokości 178 m n.p.m. w górnej, pagórkowatej części Paoli, w dolinie nad potokiem. Stara bazylika z XVI wieku ma obszerną, dość surową nawę główną i jedną nawę boczną po prawej z czterema kaplicami, zakończoną bogatą kaplicą barokową z relikwiami świętego. Nowa bazylika, ukończona w 2000 roku, wychodzi na duży plac.

Święty Franciszek z Paoli założył pustelniczę w tym miejscu między 1435 a 1452 rokiem, która później stała się ważnym centrum pielgrzymek. Miejsce stopniowo przekształciło się w złożony religijny z kościołem, klasztorem i jaskiniami.

Przeszklony od zewnątrz wirydarz mieści ogród różany świętego, dziś gęsty ogród, a jego wewnętrzne ściany zdobią freski z głównymi epizodami z życia świętego, często zaczerpniętymi z legend. Obok znajduje się erem z 1436 roku, zespół ciasnych podziemnych pomieszczeń, który stanowił pierwszy zalążek wspólnoty Franciszka i jego towarzyszy.

Sanktuarium wznosi się na wysokości 178 m, w górnej, pagórkowatej części Paoli, w dolinie nad potokiem. Z dużego placu główne wejście prowadzi przez dwie półotwarte przestrzenie z tablicami z XVI–XX wieku do starej bazyliki. Via dei Miracoli zaczyna się przy łuku na prawo od tego wejścia i biegnie obok pieca świętego oraz Fonte della cucchiarella do Mostu Diabła i Groty Pokuty.

Przy Via dei Miracoli, zaczynającej się pod łukiem na prawo od wejścia do starej bazyliki, leży bomba zrzucona w sierpniu 1943 roku przez lotnictwo angloamerykańskie, która spadła do potoku i nie wybuchła. Ta sama droga prowadzi obok pieca, w którym Franciszek wypalał cegły na sanktuarium.