Nostra Signora della Rosa, Bazylika mniejsza i sanktuarium w Santa Margherita Ligure, Włochy

Nostra Signora della Rosa to barokowy kościół przy Piazza Caprera w Santa Margherita Ligure, wznoszony od 1658 roku według projektu Giovanniego Battisty Ghiso. Ma plan krzyża łacińskiego z trzema nawami rozdzielonymi kolumnami i zwieńczony kopułą; fasada, poprawiona przez Carla Orsolina, ma podwójne kolumny i stiukowe posągi świętych Piotra i Pawła w bocznych niszach. Plac przed kościołem z czarnych i białych otoczaków wykonano w 1975 roku techniką risseu typową dla Ligurii.

Kamień węgielny pod obecny kościół położono w 1658 roku w miejscu XIII-wiecznej świątyni. Parafia, zniesiona i przyłączona do San Siro, została odtworzona w 1646 roku przez kardynała Stefano Durazzo. W 1666 roku podniesiono ją do godności archiprezbiteratu pod kardynałem Stefano Spinola, a 23 września 1770 roku konsekrował ją arcybiskup Giovanni Lercari, co poświadcza marmurowa tablica nad głównym portalem. Papież Pius XII nadał jej tytuł bazyliki mniejszej 26 stycznia 1951 roku.

Czczony wizerunek to drewniana grupa przedstawiająca Maryję z Dzieciątkiem Jezus na lewym ramieniu i różą w prawej dłoni, przyniesiona do wioski przez żeglarzy w średniowieczu. Od 25 lutego 1756 roku znajduje się w marmurowym tabernakulum nad ołtarzem głównym. Co roku w piątą niedzielę po Wielkanocy błogosławi się róże przynoszone przez mieszkańców.

Kościół stoi przy piazza Caprera, a jego dziedziniec z czarnych i białych otoczaków wykonano w 1975 roku techniką liguryjskiego risseu. Główne wejście zwrócone jest na wschód, z wieżą z 1750 roku po prawej i wieżą z 1920 roku po lewej. Odpust ku czci św. Małgorzaty odbywa się 20 lipca z procesją przez stare miasto.

Podczas rozbiórki w 1672 r., związanej z powiększeniem kościoła, pod głównym ołtarzem znaleziono dużą wypełnioną wodą nieckę, która według legendy pachniała różami. Zamurowano ją pod marmurową posadzką prezbiterium, a mieszkańcy przypisywali jej cudowną moc, zwłaszcza uzdrawianie dzieci.