Quadriportico of the Theatre of Pompeii, Rzymski portyk teatralny w Pompejach, Włochy

Quadriportico dei Teatri to duży dziedziniec otoczony portykiem z siedemdziesięciu czterech doryckich kolumn z tufu, z żłobkowaną dolną częścią trzonu. Mury obwodowe wzniesiono z lawy wulkanicznej w opus incertum; przylegają do nich małe pomieszczenia dla najwyżej dwóch osób, nieotynkowane w chwili erupcji. Główne wejście od północnego wschodu ma trzy kolumny jońskie.

Zbudowany około 80 r. p.n.e. jako foyer i schronienie przed deszczem dla widzów pobliskich Teatru Wielkiego i Małego, został odbudowany po trzęsieniu ziemi w 62 r. n.e. jako szkoła gladiatorów. Wybuch w 79 r. n.e. pogrzebał go przed ukończeniem prac; wykopaliska Burbonów wydobyły go na światło dzienne.

Po trzęsieniu ziemi w 62 r. portyk stał się szkołą gladiatorów; małe pomieszczenia przy ścianach z lawy, mieszczące najwyżej dwie osoby, nie miały jeszcze tynku, gdy Wezuwiusz pogrzebał to miejsce w 79 r. Wykopaliska ujawniły hełmy i miecze zdobione scenami mitologii greckiej, paradne stroje ozdobione złotem oraz osiemnaście szkieletów, w tym kobiety pokrytej biżuterią i skute łańcuchami niewolnika.

Dziś wchodzi się od strony południowej, podczas gdy pierwotne główne wejście znajdowało się po stronie północno-wschodniej, oznaczone trzema kolumnami jońskimi naprzeciw dziedzińca Wielkiego Teatru. Schody wzdłuż strony północnej prowadzą na Forum Trójkątne; przed 62 r. n.e. służyły jako dostęp do teatrów dla osobistości.

Wykopaliska wykazały, że gladiatorzy tu trenowali i mieszkali, a nie tylko widzowie się wypoczywali. To podwójne zastosowanie czyni je rzadkim przykładem tego, jak Rzymianie ponownie wykorzystywali budynki.