Riserva naturale di Lucciolabella, Rezerwat przyrody w Castiglione d'Orcia, Włochy

Riserva naturale di Lucciolabella to chroniony rezerwat w pobliżu rzeki Orcia, rozciągający się na około 1150 hektarów ziemi charakteryzujący się formacjami gliniastymi, głębokie jarami i białymi kopulistymi wzgórzami zwanymi biancane. Obszar oferuje oznakowane szlaki turystyczne, które pozwalają zwiedzającym poruszać się po naturalnym krajobrazie.

Obszar został kształtowany miliony lat temu przez prehistoryczne morze, które pozostawiło warstwy gliny pełne skamieniałości. Ta geologiczna historia pozostaje dzisiaj widoczna w osadach i formacjach skalnych, które charakteryzują rezerwat.

Krajobraz stanowi część światowego dziedzictwa UNESCO Val d'Orcia i pokazuje, jak ludzie kształtowali przyrodę od renesansu. Odwiedzający mogą dziś widzieć ślady tego historycznego związku między człowiekiem a ziemią w łagodnych wzgórzach i dolinach.

Rezerwat leży na południowy wschód od Pienzy, w gminie Castiglione d'Orcia, a przecina go rzeka Orcia, która ma źródło na Monte Cetona kilka kilometrów dalej na wschód. Gliniaste calanchi i biancane po deszczu są miękkie i śliskie, więc potrzebne jest mocne obuwie. Podere Lucciola Bella, dziś agroturystyka, góruje nad gliniastymi wzgórzami i patrzy na Monte Cetona, Monte Amiata oraz miejscowości Monticchiello, Pienza, Radicofani i Castiglione d'Orcia.

Odnaleziona tu w 2003 roku skamieniałość Stenella to najkompletniejszy znany na świecie okaz tego gatunku, dlatego badacze oceniają ją jako bardzo wartościową naukowo. Zwierzę, morski ssak podobny do delfina, żyło ponad 4,5 miliona lat temu w pliocenie, gdy dno Morza Tyrreńskiego zajmowało obszar dzisiejszych gliniastych wąwozów.