Pieve of San Pancrazio, Kościół romański w San Casciano in Val di Pesa, Włochy.

Pieve of San Pancrazio to kościół z nawą i dwiema nawami bocznymi zakończonymi trzema półkolistymi absydami; z romańskiej budowli zachowały się tylko dzwonnica i trybuna. Absyda środkowa jest nietknięta, podzielona pilastrami z lombardzkimi arkadami pod gzymsami, a lewa absyda boczna jest częściowo widoczna. Wnętrze leży poniżej poziomu gruntu, na czterech prostokątnych filarach i pięciu przęsłach.

Udokumentowana od X wieku pieve była kościołem kolegiackim, którego kanonicy wybierali prepozyta rządzącego także zamkiem powstałym wokół świątyni. W 1217 roku rozpoczął się spór sądowy z klasztorem w Passignano o jej majątek, opodatkowany 40 lirami dziesięciny w latach 1274–1280, zakończony 19 listopada 1301 roku ugodą między proboszczem Jacopo dei Buondelmonti a jego wujem, opatem Passignano.

Kościół parafialny dał nazwę wsi i przewodził piviere zależnych kościołów, od San Lorenzo a Castelvecchio po San Quirico in Collina. Wnętrze kryje datowaną na 1400 rok Madonnę del Latte Cenniego di Francesco oraz sygnowaną i datowaną na 1614 rok Zwiastowanie Domenica Frilliego Crociego.

Kościół znajduje się w regionie Chianti, na południowym zachodzie od Florencji, i stanowi naturalny przystanek podczas eksploracji tras winiarskich i średniowiecznych wiosek w okolicy. Odwiedzenie tego miejsca dobrze łączy się z odkrywaniem otaczającej wsi i winnic.

Studiolo proboszcza, ozdobione freskami przez Cosima Gheriego, ucznia Santi di Tito, dzieli się na dwa rejestry: u dołu siedem sztuk wyzwolonych, od gramatyki po astrologię; u góry poeci i uczeni, od Sokratesa i Wergiliusza po Dantego, Petrarkę i Boccaccia. Wśród postaci można rozpoznać Guida Cavalcantiego i Ezopa.