San Gennaro, Capannori, Romański kościół parafialny w San Gennaro, Capannori, Włochy

San Gennaro to romański kościół w osadzie o tej samej nazwie w Capannori, trójnawowy, z trzema apsydami, z których zachowała się tylko lewa. Fasada łączy późniejsze przebudowy z elementami oryginalnymi: sześciennymi kapitelami portalu i małą loggią górnej kondygnacji. Wzdłuż północnej ściany biegnie pas arkad na wspornikach z rzeźbami, powtórzony na wspornikach apsydy i na dwóch kapitelach ściany przeciwfasadowej.

Kościół jest poświadczony od 980 roku, a obecny trójnawowy układ pochodzi z XII wieku. Marmurowa ambona powstała w 1162 roku, a dzwonnicę odbudowano w 1840 roku. Portal fasady zachowuje część pierwotnej rzeźby romańskiej.

Kościół jest pieve, czyli kościołem chrzcielnym obsługującym okręg wiejski, poświęconym świętemu Gennarowi. Nazwę nosi miejscowość San Gennaro w gminie Capannori. Marmurowa ambona z 1162 r. i rzeźbione kapitele pozostają w centrum miejscowej pobożności i zwiedzania.

Plebania stoi w przysiółku San Gennaro, w gminie Capannori, i nadal jest czynnym miejscem kultu, więc warto omijać godziny mszy. Odbudowana w 1840 roku dzwonnica i zachowana lewa apsyda ułatwiają orientację przy dojeździe z okolicznych terenów.

Wnętrze kryje terakotową figurę Archanioła Gabriela, którą Carlo Pedretti, wykładowca University of California i dyrektor Hammer Center do studiów nad Leonardem, przypisał Leonardowi da Vinci. Po renowacji w Opificio delle Pietre Dure we Florencji w 2019 r. dzieło wystawiono z wątpliwą atrybucją Leonardowi, pewniej wiążąc je z warsztatem Andrei del Verrocchia. Pedretti sugerował, że Leonardo mógł zatrzymać się w San Gennaro podczas badań nad kanalizacją Arno; pieve i krajobraz widnieją na jego mapie hydrotechnicznej.