Palazzo Gonzaga, pałac w Toscolano-Maderno, we Włoszech

Palazzo Gonzaga, zwany także Palazzo Nuovo, to dwukondygnacyjny budynek świecki przy via Benamati w Toscolano Maderno. Został wzniesiony na początku XVII wieku dla księcia Vincenzo I Gonzagi jako letnia rezydencja nad jeziorem Garda, według projektu książęcego architekta Antonio Maria Vianiego. Około 20 000 metrów kwadratowych parku, Villa del Serraglio, łączyła z pałacem podziemna galeria.

Vincenzo I Gonzaga, książę Mantui, na początku XVII wieku zlecił budowę letniej rezydencji nad jeziorem Garda Antoniemu Marii Vianiemu, prefektowi książęcych budowli. Prace nie były jeszcze ukończone, gdy Vincenzo zmarł w 1612 roku. Francesco Gonzaga, trzeci markiz Castiglione, zmarł w pałacu 23 października 1616 roku; majątek przeszedł na pierworodnego syna Vincenza, Francesca IV Gonzagę, a później na Carla II Gonzagę-Nevers. Po upadku Gonzagów trafił do Leopolda Lotaryńskiego, następnie do bresciańskich szlachciców, a w 1933 roku do rodziny Gaoso.

Pałac nazywany jest też Palazzo nuovo dla odróżnienia od starszej rezydencji Gonzagów w Toscolano. Książę Vincenzo I z Mantui kazał go wznieść jako letnią siedzibę nad jeziorem Garda; zmarł tu 23 października 1616 Francesco Gonzaga, trzeci markiz Castiglione. Po wygaśnięciu Gonzagów majątek przeszedł na Leopolda Lotaryńskiego, potem na szlachtę z Brescii, a w 1933 na rodzinę Gaoso.

Pałac stoi przy via Benamati w Toscolano Maderno, nad jeziorem Garda, w prowincji Brescia. Został odrestaurowany po trzęsieniu ziemi z 2004 roku, które dotknęło okolice Salò; część konstrukcji wzmocniono lub odbudowano. Budynek jest własnością prywatną, a nie muzeum, więc zwiedzanie zależy od ustaleń z właścicielem, a nie od stałych godzin otwarcia.

Oryginalna posiadłość była połączona z Villa del Serraglio podziemnym tunelem, co pozwalało rezydentom poruszać się między dwoma budynkami bez wychodzenia na zewnątrz. Historyczne tereny zawierały rozległy park wysadzony drzewami owocowymi.