Palazzo Giulini, Barokowy pałac w Sorico, Włochy.

Palazzo Giulini to barokowa willa w Sorico, na północnym krańcu jeziora Como, z podwyższonym korpusem środkowym i dwoma wygiętymi skrzydłami obejmującymi szeroki taras wejściowy, do którego prowadzą dwie klatki schodowe. Cztery kondygnacje mieściły sale zdobione stiukami, freskami i drewnem, oświetlone dużymi oknami wychodzącymi na ogrody i Alto Lario. Ogród wznosił się od drogi do willi siedmioma wielkimi basenami zasilanymi przez pobliski potok Sorico, tworzącymi małe kaskady.

Budowę rozpoczęto w drugiej połowie XVII wieku na zlecenie Giorgia Giuliniego, pierwszego hrabiego Sorico i królewsko-książęcego senatora Mediolanu, a zespół ukończono w 1733 roku, gdy mistrz budowlany Giovanni Maria Baroggio z Rezzonico wystawił rachunek na 1197 lirów za ostatnie zdobienia pałacu i fontann w parku. Architekt pozostaje nieznany, przypuszcza się jednak, że rozbudowę z początku XVIII wieku wykonał Pietro Ligari. Powódź 1 września 1755 roku zniszczyła ogrody; hrabia Giovanni Giulini przeniósł się do Gravedony, pałac sprzedano w 1800 roku, a około 1850 roku przeszedł w ręce miejscowych rodzin.

Pałac był centrum handlu rybnego i pracy rolniczej, odzwierciedlając sposób, w jaki szlacheckie rodziny w regionie Jeziora Como zarabiały sobie na życie. Działalności te ukształtowały lokalną gospodarkę i pozostają ważne dla zrozumienia tego miejsca dzisiaj.

Pałac stoi w ruinie na północ od drogi krajowej SS 340 w Sorico, na północnym krańcu jeziora Como, i jest prywatną, niezamieszkaną własnością, więc ogląda się go z zewnątrz. Budynek leży blisko potoku Sorico, który niegdyś zasilał jego stawy rybne; grunt przy wodzie może być wilgotny po deszczu.

Powódź potoku Sorico w nocy 1 września 1755 roku przerwała mury ogrodu i wypełniła dom materiałem; hrabia Giovanni Giulini przeniósł się wtedy do Gravedony, a pałac stał się spichlerzem i magazynem. W 1800 roku sprzedano go wraz z majątkiem rodziny, w tym Piani di Spagna, a około 1850 roku przeszedł w ręce miejscowych rodzin.