Pania della Croce, Szczyt górski w Toskanii, Włochy

Pania della Croce to najwyższy szczyt grupy Panie w Alpach Apenińskich, wapiennym paśmie górskim w Toskanii, wznoszącym się na wysokość 1858 m n.p.m. Skalne ściany opadają stromo po wszystkich stronach, nadając szczytowi ostry, poszarpany zarys dobrze widoczny z dolin.

Ścieżki przecinające stoki Pania della Croce były wytyczane przez stulecia przez pasterzy, drwali i tragarzy marmuru z okolicznych kamieniołomów. W XIX wieku alpiniści i przyrodnicy zaczęli systematyczniej eksplorować szczyt, co doprowadziło do powstania szlaków istniejących do dziś.

Nazwa pochodzi od „Pietrapana”, z łacińskiego „Petrae Apuanae”, gór Apuańczyków, ludu liguryjskiego, który zamieszkiwał ten obszar przez dziewięć stuleci. Dante nazywa szczyt „Pietrapana” w XXXII pieśni Piekła: lód Kokytu nie pękłby, nawet gdyby spadły na niego Monte Tambura i Pania. Boccaccio nazywa go „Pietra Apuana Mons” w De Montibus, a Ariosto, gubernator Garfagnany w latach 1522–1525, pisał o „nuda Pania”.

Wejście na Pania della Croce wymaga solidnego obuwia i dobrej kondycji fizycznej, ponieważ szlaki są strome, a teren skalisty. Schronisko górskie po drodze zapewnia możliwość odpoczynku i sprawdza się jako baza dla tych, którzy chcą podzielić wspinaczkę na dwa dni.

Dante wspomina górę w XXXII pieśni Piekła, nazywając ją „Pietrapana” przy opisie lodu Kokytu. Boccaccio nazywa ją „Pietra Apuana Mons” w De Montibus, a Ariosto, gubernator Garfagnany w latach 1522–1525, pisał o „nuda Pania”. Nazwa pochodzi od „Petrae Apuanae”, gór Apuańczyków.