Palazzo Corner Mocenigo, Pałac renesansowy w San Polo, Wenecja, Włochy

Palazzo Corner Mocenigo zajmuje północno-zachodni narożnik Campo San Polo: prawa boczna i tylna fasada wychodzą na plac, a główna na Rio San Polo. Stoi na nieregularnej działce o wymiarach około 48 na 20,5 metra i sięga około 24 metrów do linii okapu, będąc jednym z największych pałaców Wenecji. Ma sześć kondygnacji: trzy główne (pé pian, pierwsze i drugie soler), z których każda ma ukrytą antresolę w obu piętrach reprezentacyjnych, oraz attykę pod szerokim dachem. Fasada od wody wydaje się bardzo wysoka wobec wąskiego frontu; bardziej ozdobna strona od placu ma potrójne okna, boniowanie i kamienie narożne.

XIV-wieczny dom w tym miejscu spłonął w 1535 roku; Giovanni Corner zlecił wówczas odbudowę Michelemu Sanmichelowi, a prace trwały od 1551 do 1564 roku. Rodzina Cornerów zachowała pałac do ślubu Laury Corner z Alvise Mocenigo w 1796 roku, stąd podwójna nazwa. Państwo włoskie kupiło go 7 grudnia 1953 roku dla Guardia di Finanza.

Nazwa Ca' Corner Mocenigo pochodzi z 1796 roku, gdy Laura Corner, ostatnia przedstawicielka linii San Polo in Campo, poślubiła Alvise Mocenigo i wniosła pałac jako posag. Laura wywodziła się od Giorgio Cornera, brata Cateriny Cornaro, królowej Cypru i Armenii w latach 1474-1489. Przez sześć stuleci budynek był siedzibą tej gałęzi rodu.

Pałac nie jest udostępniony do zwiedzania; mieści regionalne dowództwo Guardia di Finanza. Główna fasada wychodzi na Rio San Polo, a prawa boczna i tylna na Campo San Polo, dlatego budynek ogląda się z placu lub od wody. Wejście lądowe od placu to bardziej ozdobna strona, z potrójnymi oknami i rustyką.

W pałacu zachował się dziś, na suficie niewielkiego czworobocznego pomieszczenia łączącego gabinet luster z „camera verde” wychodzącą na rio di San Polo, Amorino trzymający gałązki róży pędzla Giambattisty Tiepola. Niemal wszystkie pozostałe dzieła sztuki rozproszyły się wskutek grabieży w XIX wieku; na miejscu zostały tylko niektóre kwadratury Mengozziego Colonny.