Carli Palace of Verona, Neoklasycystyczny pałac w Weronie, Włochy

Palazzo Carli to budynek neoklasyczny z trzema wyraźnie odróżnionymi poziomami, łukami z bossażem i kolumnami dorijskimi na parterze. Centralna sala z loggią na górze tworzy jądro struktury.

Zamówiony przez markiza Giuseppe Della Torre i jego żonę Elenę Carli w połowie XVIII wieku, pałac przeszedł w 1780 roku na jej brata Alessandra Carli, który zlecił Gaetano Cignaroliemu wykonanie posągu Pallas Ateny wciąż stojącego w atrium. Sprzedany braciom Basilea w 1812 roku, został kupiony w 1839 roku przez cesarsko-austriackie władze i do 1851 roku mieścił Sąd Najwyższy Królestwa Lombardzko-Weneckiego. Marszałek Radetzky rezydował tam od 1853 roku, a 16 października 1866 roku w Sala degli Stucchi podpisano akt cesji Wenecji Euganejskiej na rzecz Włoch.

Nazwa Carli pochodzi od Eleny Carli, żony markiza Giuseppe Della Torre, który zlecił budowę pałacu; jej brat Alessandro został później właścicielem i w 1780 roku zlecił Gaetano Cignarolemu wykonanie posągu Ateny, który nadal stoi w holu. Wnętrza zdobią freski Giambettina Cignaroliego, Domenica Pecchia i Marca Markoli.

Budynek pełni funkcję siedziby wojskowej i nie jest otwarty dla publiczności. Odwiedzający mogą podziwiać zewnętrzną architekturę i fasadę z ulicy.

Sala, w której podpisano akt cesji, nosi nazwę Sala degli Stucchi od sztukaterii. Akt z 16 października 1866 roku przekazał Weronę i Wenecję Euganejską Królestwu Włoch; wcześniej, w latach 1839–1851, pałac mieścił Najwyższy Cesarsko-Królewski Senat Sprawiedliwości Królestwa Lombardzko-Weneckiego.